کتابخانه بالقرآن

نسیم زندگی صفحه 54

صفحه 54

سویدای وجود، این ندا را سر می دهند که:الحمدلله ربّ العالمین.

به ما نگفتند(1)

راستش را به ما نگفتند یا لااقل همه راست را به ما نگفتند.

گفتند: تو که بیایی خون به پا می کنی، جوی خون به راه می اندازی و از کشته پُشته می سازی و ما را از ظهور تو ترساندند.

درست مثل این که حادثه ای به شیرینی تولّد را، کِتمان کنند و تنها از درد زادن بگویند.

ما از همان کودکی تو را دوست داشتیم، با همه فطرتمان به تو عشق می ورزیدیم و با همه وجودمان، بی تابِ آمدنت بودیم.

عشق تو با سرشت ما عجین شده بود و آمدنت، طبیعی ترین و شیرین ترین نیازمان بود.

امّا ... امّا کسی به ما نگفت که چه گلستانی می شود جهان،

1- گفتاری از سید مهدی شجاعی، نقل از نشریه موعود، شماره 5، آذر ودی 1376، که به عنوان حسن ختام این دفتر، نقل می شود.