- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- فصل اول: انتظار در تفکر شیعه 3
- 1 مفهوم انتظار 5
- 2 ضرورت انتظار 11
- 3 فضیلت انتظار 13
- اشاره 13
- چرا این همه فضیلت؟ 14
- 1_4. شناخت حجت خدا و امام عصر علیه السلام 18
- 4 وظایف منتظران 18
- اشاره 18
- 2_4. پیراستگی از بدی ها و آراستگی به خوبی ها 24
- 3_4. پیوند با مقام ولایت 29
- 4_4. کسب آمادگی برای ظهور حجت حق 33
- 5_4. ارتباط با فقها و مراجع تقلید 37
- 6_4. دعا برای تعجیل فرج 39
- 7_4. بزرگداشت یاد و نام حضرت مهدی علیه السلام 41
- اشاره 43
- 5 نقش سازنده انتظار 43
- 1_5. از زاویه مفهوم انتظار 43
- 2_5. از زاویه متعلَّق انتظار 45
- اشاره 50
- فصل دوم : بایدها و نبایدهای ترویج انتظار 50
- 1 ارتباط معنوی با امام عصر علیه السلام 51
- 2 شناخت دیدگاه های موجود در زمینه باور مهدوی 55
- اشاره 55
- 1_2. دیدگاه کلامی _ تاریخی 56
- 2_2. دیدگاه فرهنگی _ اجتماعی 73
- 3 رعایت اخلاص در عمل و پیراسته داشتن نیت 85
- 4 توجه به جایگاه و شأن رفیع امام عصر علیه السلام 89
- 5 دشمن شناسی و دوست شناسی 92
- اشاره 92
- 1_5. تولّی و تبرّی در آموزه های اسلامی 93
- 2_5. ضرورت دوست شناسی و دشمن شناسی 95
- 6 توجه به دیدگاه ها و نظرات مراجع عظام تقلید 96
- اشاره 97
- 1_7. عوام زدگی و سطحی نگری 97
- 7 توجه به آفت ها و آسیب های اندیشه مهدوی 97
- 2_7. روشنفکرزدگی و تأویل گرایی 98
- 8 زدودن مطالب ضعیف و باورهای نادرست 99
- 9 توجه به کارکردهای مجالس و مراسم مهدوی 102
- 10 گشودن زوایای جدید در طرح مباحث مهدوی 104
- 11 پرهیز از تعیین وقت برای ظهور 105
- 12 پرهیز از طرح مطالب سست، واهی و بی اساس 107
- 13 پرهیز از اغراض جناحی و گروهی 109
- 14 پرهیز از موضوعات و مباحث کم اهمیت یا بی اهمیت 110
- کتابنامه 112
گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام نقل شده، آمده است:
مَنْ ماتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إِمامَ زَمانِهِ ماتَ میتَهً جاهِلِیَّهً.(1)
هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است.
و در روایت دیگری که مرحوم الکلینی از امام محمد باقر علیه السلام نقل می کند آمده است:
مَنْ ماتَ وَ لَیْسَ لَهُ إِمامٌ فَمیتَتُهُ میتَهً جاهِلِیَّهً، وَ مَنْ ماتَ وَ هُوَ عارِفٌ لاِءِمامِهِ لَمْ یَضُرُّهُ، تَقَدَّمَ هذَا الْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ، وَ مَنْ ماتَ وَ هُوَ عارِفٌ لاِءِمامِهِ کانَ کَمَنْ هُوَ مَعَ الْقائِمِ فی فُسْطاطِهِ.(2)
هر کس در حالی که امامی نداشته باشد بمیرد، مردنش مردن جاهلیت است و هر آنکه در حال شناختن امامش بمیرد پیش افتادن و یا تأخیر این امر [ دولت آل محمد علیهم السلام ] او را زیان نرساند و هر کس بمیرد در حالی که امامش را شناخته همچون کسی است که در خیمه قائم [ علیه السّلام ]با آن حضرت باشد.
امام حسین علیه السلام نیز درباره معرفت امام می فرمایند:
أَیُّهَا الناسُ! إِنَّ اللّه َ، جَلَّ ذِکرُهُ، ما خَلقَ العِبادَ إِلّا لِیَعرِفوهُ فإِذا عَرَفوهُ عَبَدوهُ فَإِذا عَبَدوهُ استَغنَوا بِعِبادَتِهِ عَن عِبادَهِ ماسَواهُ. فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: یابنَ رَسولِ اللّه ِ بِأَبی وَ أَنتَ وَ أُمّی فَما مَعرِفَهُ اللّه ِ؟ قالَ: مَعرِفَهُ أَهلِ کُلِّ زَمانٍ إِمامَهُمُ الَّذی یَجِبُ عَلَیهِم طاعَتُهُ.(3)
هان ای مردم! همانا خداوند _ بزرگ باد یاد او _ بندگان را نیافرید مگر برای این که او را بشناسند. پس هرگاه او را بشناسند او را بپرستند و هرگاه او را بپرستند، با پرستش او از بندگی هر آنچه جز خداست بی نیاز گردند. مردی سؤال کرد: ای فرزند رسول خدا،
1- محمدباقر المجلسی، بحارالانوار، ج8، ص368 و ج32، ص321 و 333؛ همچنین ر.ک: حافظ سلیمان بن ابراهیم القندوزی، ینابیع الموده، ج3، ص372.
2- محمدبن یعقوب الکلینی، الکافی، ج1، ص371، ح5 .
3- 3.فرهنگ جامع سخنان امام حسین علیه السلام، صص 605-604.