- پیشگفتار 1
- اشاره 3
- فصل اول: انتظار در تفکر شیعه 3
- 1 مفهوم انتظار 5
- 2 ضرورت انتظار 11
- 3 فضیلت انتظار 13
- اشاره 13
- چرا این همه فضیلت؟ 14
- 1_4. شناخت حجت خدا و امام عصر علیه السلام 18
- 4 وظایف منتظران 18
- اشاره 18
- 2_4. پیراستگی از بدی ها و آراستگی به خوبی ها 24
- 3_4. پیوند با مقام ولایت 29
- 4_4. کسب آمادگی برای ظهور حجت حق 33
- 5_4. ارتباط با فقها و مراجع تقلید 37
- 6_4. دعا برای تعجیل فرج 39
- 7_4. بزرگداشت یاد و نام حضرت مهدی علیه السلام 41
- اشاره 43
- 1_5. از زاویه مفهوم انتظار 43
- 5 نقش سازنده انتظار 43
- 2_5. از زاویه متعلَّق انتظار 45
- اشاره 50
- فصل دوم : بایدها و نبایدهای ترویج انتظار 50
- 1 ارتباط معنوی با امام عصر علیه السلام 51
- 2 شناخت دیدگاه های موجود در زمینه باور مهدوی 55
- اشاره 55
- 1_2. دیدگاه کلامی _ تاریخی 56
- 2_2. دیدگاه فرهنگی _ اجتماعی 73
- 3 رعایت اخلاص در عمل و پیراسته داشتن نیت 85
- 4 توجه به جایگاه و شأن رفیع امام عصر علیه السلام 89
- 5 دشمن شناسی و دوست شناسی 92
- اشاره 92
- 1_5. تولّی و تبرّی در آموزه های اسلامی 93
- 2_5. ضرورت دوست شناسی و دشمن شناسی 95
- 6 توجه به دیدگاه ها و نظرات مراجع عظام تقلید 96
- اشاره 97
- 1_7. عوام زدگی و سطحی نگری 97
- 7 توجه به آفت ها و آسیب های اندیشه مهدوی 97
- 2_7. روشنفکرزدگی و تأویل گرایی 98
- 8 زدودن مطالب ضعیف و باورهای نادرست 99
- 9 توجه به کارکردهای مجالس و مراسم مهدوی 102
- 10 گشودن زوایای جدید در طرح مباحث مهدوی 104
- 11 پرهیز از تعیین وقت برای ظهور 105
- 12 پرهیز از طرح مطالب سست، واهی و بی اساس 107
- 13 پرهیز از اغراض جناحی و گروهی 109
- 14 پرهیز از موضوعات و مباحث کم اهمیت یا بی اهمیت 110
- کتابنامه 112
من نمی توانم اسم رهبر روی ایشان بگذارم، بزرگ تر از این است. نمی توانم بگویم که شخص اول است، برای اینکه دومی در کار نیست. ایشان را نمی توانیم با هیچ تعبیری تعبیر کنیم، الّا همین که مهدی موعود علیه السلام است. آنی است که خدا ذخیره کرده است برای بشر.(1)
با توجه به همین مقام و مرتبت رفیع امام عصر علیه السلام است که در روایات سفارش شده برای عرض سلام و ارادت به پیشگاه آن حضرت از کلمات و عبارت های خاصی استفاده کنیم. از جمله در روایتی که از امام محمد باقر علیه السلام نقل شده، می خوانیم:
مَن أدْرَکَ مِنکُم قائِمَنا فَلیَقُلْ حینَ یَراهُ «اَلسَّلامُ عَلَیکُم یا أهْلَ بَیْتِ النُّبُوَهِ وَ مَعْدِنَ العِلْمِ وَ مَوضِعَ الرِّسالَهِ».(2)
هر کس از شما که قائم ما علیه السلام را دریابد، پس باید به هنگام دیدار با او بگوید: «سلام بر شما ای خاندان نبوت و معدن علم و جایگاه رسالت».
در روایت دیگری کیفیت سلام دادن مردم به آن حضرت در زمان ظهور چنین بیان شده است.
لا یُسَلِّمُ عَلَیهِ مُسَلِّمٌ إِلاّ قالَ: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا بَقیَّهَ اللّهِ فی أَرْضِهِ».(3)
هیچ سلام دهنده ای بر آن حضرت سلام نمی دهد، مگر این که می گوید: «سلام بر تو ای باقی مانده خدا در زمین».
مطالعه سیره و اقوال علما و بزرگان نیز نشان می دهد که آن ها نهایت ادب و احترام را نسبت به حضرت صاحب الامر علیه السلام رعایت و از هر سخن و عملی که در
1- صحیفه نور (مجموعه رهنمودهای امام خمینی، قدس سره)، ج12، ص208.
2- محمدباقر المجلسی، بحارالانوار، ج52، ص331، ح5.
3- محمدباقر المجلسی، بحارالانوار، ج24، ص212.