«خاک ره قافله ها»
بستم از قلب و دلم بار دگر راحله ها ***سرمه چشم کنم خاک ره قافله ها
پای نه بلکه دلم آبله بندان رهست ***شد فزون عشق من از سوزش این آبله ها
کی شود صبح شب فرقت مهدی یا رب؟*** بکنم شکوه ز هجران و نمایم گله ها
بانگ قد قامتِ تو ، قامت دین راست کند ***به کمال ره تو محو شود فاصله ها
در نمازم ز خدا «وجه خدا» می خواهم ***مرهمِ زخم بوَد خواندنِ این نافله ها