- اشاره 1
- مقدمه 1
- روش ما در ویراستاری کتاب 3
- اشاره 11
- انسان کامل، غایت هر انسان 14
- جایگاه امام معصوم بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله 16
- شب قدر و حضور حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه 25
- امام علیه السلام مقصد خلقت 29
- یگانگی عالم کبیر با عالم صغیر 45
- ریشه سرگردانی ها 47
- اشاره 52
- مقام واسطه فیض 54
- تصرّف در ابعاد غیبی انسان ها 57
- مافوق فهم صورت گِرا 58
- چگونگی تأثیرپذیری روح و قلب 60
- انسان کامل و نظر به لوح جانِ انسان ها 62
- دین در صحنه معرفت بشری 63
- اسماء خدا در وجود آدم 64
- طالب نظر امام زمان علیه السلام بودن 66
- تأثیر نظر امام بر قلب انسان 69
- عوض کردن مبادی میل 71
- غم غیبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه 73
- انقلاب جهانی جهت تعالی عقل و خیال 76
- بازگشت دینداری به نظام تصمیم گیری بشر 80
- توجه به دروازه نور 83
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه ؛ تمنّای بزرگ بشریت 88
- سر رشته عزّت حقیقی 89
- اشاره 91
- برکات تأثیر نظر امام عصر عجل الله تعالی فرجه 93
- اصلاحی، فوق کتاب و درس 94
- امام عجل الله تعالی فرجه عامل به ثمر رسیدن هر انسان 96
- معنی و جایگاه فرج 99
- فرج و طلوع تمام نورها 100
- عوامل محرومیت از فرج 104
- دعای ندبه، زمینه تحقق فرهنگ امام زمان عجل الله تعالی فرجه 106
- سنت گزینش اولیاء 107
- موانع ظهور حق در جامعه 111
- منطقی ترین آرمان 115
- آرزوی حقیقی 118
- دولت الهی 121
- ارتباط با امام عصر عجل الله تعالی فرجه 122
- چگونگی ارتباط با مقام امام عصر عجل الله تعالی فرجه 124
- غفلت از فضای ارتباط با امام عصر عجل الله تعالی فرجه 128
- همیشگی فرج برای اهلش 129
- نظر امام عصر در هر صبح 130
- اشاره 138
- کشف اسرار عالم در فهم چگونگی ظهور 140
- مقابله با حوادث حتمی الوقوع، محال است 141
- معنی عدالت و امنیت در آخرالزمان 145
- معنی تاریخ 148
- هدف خلقت؛ نمایش انسان کامل است 151
- آخرالزمان؛ ابتدای تاریخ حقیقی بشر 153
- تقدّم و تأخّر ظهور 160
- امام زمان علیه السلام همیشه باید حاضر باشند 166
- شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه دریچه ارتباط با پیامبر صلی الله علیه و آله و سایر ائمه علیهم السلام 168
- غایب؛ امّا فعّال 171
- اشاره 179
- شرط ظهور چهره نهایی اسلام 191
- لازمه نظام اَحسن الهی 193
- ظرفیت زمین و عالی ترین آرمان 195
- معنی و جایگاه انتظار فرج 198
- شرط تحقق جامعه آرمانی 199
- نظام اَحسن الهی و انتظار جامعه آرمانی 202
- نجات از هوش شیطانی 209
- انقلاب اسلامی، طلوعی امیدبخش 213
- توجه به موعود، عامل نجات 217
- راه عبور از ظلمات آخرالزمان 219
- اهمیت شناخت روح زمانه 223
- انتظارهای غلط از انقلاب اسلامی 226
- شرایط زندگی قدسی 230
- یک قدم تا ظهور 234
- چگونه امام شناخته می شود؟ 238
- اشاره 244
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه، عین انسانیت 246
- ظهور حقیقت انسانیت در افراد مختلف 249
- اهمیت درک «چگونگی حضور حضرت حجت در هستی» 251
- عالِم به موضوعی و جاهل به موضوعی 253
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه؛ تنها راه تکمیل همه ابعاد انسانی 259
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه؛ تنها راه رسیدن به خدا 260
- آفات وهّابی گری 264
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه منطقی ترین مقصد 268
- ما امام زمان علیه السلام را ببینیم یا امام زمان علیه السلام ما را؟ 270
- چگونگی ملاقات با امام زمان عجل الله تعالی فرجه 275
- نظر امام علیه السلام بر موطن «قلب»، «خیال» و «حسّ» 278
- محرومیتی خودخواسته 287
- هدف از ملاقات امام علیه السلام 291
- رؤیت امام علیه السلام از جمالِ عین رکوع و عین سجود 293
- رعایت کامل شریعت، عامل ارتباط با امام علیه السلام 296
- احتمال تمثّل شیطان یا نفس امّاره 300
- جایگاه رؤیت امام علیه السلام در خواب 303
- اوّلین قدم، شناخت نقص های نظام سیاسی جهان 309
- امام زمان علیه السلام و نوع اسلحه ها در آخرالزمان 311
- صبر در انتظار و ناامیدی از خود؛ مقدمه جلب نظر امام زمان عجل الله تعالی فرجه 313
قول مولوی؛ می گوید: اگر گاوها می دانستند انتهای این علف خوردن ها، سلاخ خانه است، این قدر با طمع علف نمی خوردند!
گاو
اگر واقف ز قصّابان بُدی
کی
پی ایشان بدان دکّان شدی
یا
بخوردی از کف ایشان سبوس
یا
بدادی شیرشان از چاپلوس
ور
بخوردی،کی علف هضمش شدی
گر
ز مقصود علف واقف شدی
می گوید اگر به فکر پشیمانیِ انتهای این نوع زندگی باشی، این چنین با حرص و شوق به دنبال مقاصد وَهمی نمی دوی که انتهایش پشیمانی و هلاکت است.
ترک
این فکر و پشیمانی بگو
حال
و کار و یار نیکوتر بجو
حال و یار نیکوتر بجو تا وقتی به آن حال و یار نزدیک شدی، واقعاً به مقصد حقیقی خود نزدیک شده باشی. مقصد همه ما انسان شدن است و لاغیر، و راه رسیدن به این مقصد جواب دل را به صورت منطقی دادن است، حالا که مشخص شد مقصد ما ارتباط با انسان کامل است، باید متوجّه باشیم این موضوع برای خود راه و رسمی دارد وگرنه «برخیال راست، کج را می خرید».
ما امام زمان علیه السلام را ببینیم یا امام زمان علیه السلام ما را؟
باید پرسید برای ارتباط با امام زمان علیه السلام کدام راه صحیح است؟! «به حضور رفتن» یا «به حضورآوردن»؟ با این مقدمه ای که عرض شد، کدام یک از این دو باید مقصد ما باشد؟ در همین رابطه جملاتی را از حضرت آیت الله جوادی آملی«حفظه الله تعالی» خدمتتان می خوانم و کمی شرح می دهم إن شاء الله راه گشا است. ایشان می فرمایند: