- اشاره 1
- مقدمه 1
- روش ما در ویراستاری کتاب 3
- اشاره 11
- انسان کامل، غایت هر انسان 14
- جایگاه امام معصوم بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله 16
- شب قدر و حضور حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه 25
- امام علیه السلام مقصد خلقت 29
- یگانگی عالم کبیر با عالم صغیر 45
- ریشه سرگردانی ها 47
- اشاره 52
- مقام واسطه فیض 54
- تصرّف در ابعاد غیبی انسان ها 57
- مافوق فهم صورت گِرا 58
- چگونگی تأثیرپذیری روح و قلب 60
- انسان کامل و نظر به لوح جانِ انسان ها 62
- دین در صحنه معرفت بشری 63
- اسماء خدا در وجود آدم 64
- طالب نظر امام زمان علیه السلام بودن 66
- تأثیر نظر امام بر قلب انسان 69
- عوض کردن مبادی میل 71
- غم غیبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه 73
- انقلاب جهانی جهت تعالی عقل و خیال 76
- بازگشت دینداری به نظام تصمیم گیری بشر 80
- توجه به دروازه نور 83
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه ؛ تمنّای بزرگ بشریت 88
- سر رشته عزّت حقیقی 89
- اشاره 91
- برکات تأثیر نظر امام عصر عجل الله تعالی فرجه 93
- اصلاحی، فوق کتاب و درس 94
- امام عجل الله تعالی فرجه عامل به ثمر رسیدن هر انسان 96
- معنی و جایگاه فرج 99
- فرج و طلوع تمام نورها 100
- عوامل محرومیت از فرج 104
- دعای ندبه، زمینه تحقق فرهنگ امام زمان عجل الله تعالی فرجه 106
- سنت گزینش اولیاء 107
- موانع ظهور حق در جامعه 111
- منطقی ترین آرمان 115
- آرزوی حقیقی 118
- دولت الهی 121
- ارتباط با امام عصر عجل الله تعالی فرجه 122
- چگونگی ارتباط با مقام امام عصر عجل الله تعالی فرجه 124
- غفلت از فضای ارتباط با امام عصر عجل الله تعالی فرجه 128
- همیشگی فرج برای اهلش 129
- نظر امام عصر در هر صبح 130
- اشاره 138
- کشف اسرار عالم در فهم چگونگی ظهور 140
- مقابله با حوادث حتمی الوقوع، محال است 141
- معنی عدالت و امنیت در آخرالزمان 145
- معنی تاریخ 148
- هدف خلقت؛ نمایش انسان کامل است 151
- آخرالزمان؛ ابتدای تاریخ حقیقی بشر 153
- تقدّم و تأخّر ظهور 160
- امام زمان علیه السلام همیشه باید حاضر باشند 166
- شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه دریچه ارتباط با پیامبر صلی الله علیه و آله و سایر ائمه علیهم السلام 168
- غایب؛ امّا فعّال 171
- اشاره 179
- شرط ظهور چهره نهایی اسلام 191
- لازمه نظام اَحسن الهی 193
- ظرفیت زمین و عالی ترین آرمان 195
- معنی و جایگاه انتظار فرج 198
- شرط تحقق جامعه آرمانی 199
- نظام اَحسن الهی و انتظار جامعه آرمانی 202
- نجات از هوش شیطانی 209
- انقلاب اسلامی، طلوعی امیدبخش 213
- توجه به موعود، عامل نجات 217
- راه عبور از ظلمات آخرالزمان 219
- اهمیت شناخت روح زمانه 223
- انتظارهای غلط از انقلاب اسلامی 226
- شرایط زندگی قدسی 230
- یک قدم تا ظهور 234
- چگونه امام شناخته می شود؟ 238
- اشاره 244
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه، عین انسانیت 246
- ظهور حقیقت انسانیت در افراد مختلف 249
- اهمیت درک «چگونگی حضور حضرت حجت در هستی» 251
- عالِم به موضوعی و جاهل به موضوعی 253
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه؛ تنها راه تکمیل همه ابعاد انسانی 259
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه؛ تنها راه رسیدن به خدا 260
- آفات وهّابی گری 264
- امام زمان عجل الله تعالی فرجه منطقی ترین مقصد 268
- ما امام زمان علیه السلام را ببینیم یا امام زمان علیه السلام ما را؟ 270
- چگونگی ملاقات با امام زمان عجل الله تعالی فرجه 275
- نظر امام علیه السلام بر موطن «قلب»، «خیال» و «حسّ» 278
- محرومیتی خودخواسته 287
- هدف از ملاقات امام علیه السلام 291
- رؤیت امام علیه السلام از جمالِ عین رکوع و عین سجود 293
- رعایت کامل شریعت، عامل ارتباط با امام علیه السلام 296
- احتمال تمثّل شیطان یا نفس امّاره 300
- جایگاه رؤیت امام علیه السلام در خواب 303
- اوّلین قدم، شناخت نقص های نظام سیاسی جهان 309
- امام زمان علیه السلام و نوع اسلحه ها در آخرالزمان 311
- صبر در انتظار و ناامیدی از خود؛ مقدمه جلب نظر امام زمان عجل الله تعالی فرجه 313
1- «بحارالانوار»، ج52، ص140.
2- «بحارالانوار»، ج 53، ص 177.
امامان معصوم علیهم السلام حاکمان آینده جهان
خداوند در قرآن می فرماید: «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ»(1)
ما اراده کردیم که بهره های با ارزشی را به کسانی که در زمین و در عرف اهل دنیا و بر اساس ملاک های جهان کفر مستضعفند- نه در آسمان- بدهیم و آن ها را فرمانده زمین قرار داده و وارثان حقیقی زمین بگردانیم، و امیر المؤ منین علیه السلام می فرمایند: «فِینَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَه»؛(2) یعنی این آیه درباره ما نازل شده است، باز در روایت داریم که مفضّل می گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که:
«اِنَّ رَسُولَ الله صلی الله علیه و آله نَظَرَ اِلَی عَلِیٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْن علیهم السلام فَبَکَی وَ قَالَ: اَنْتُمُ الْمُسْتَضْعَفُونَ بَعْدِی، قالَ المُفَضَّل: فَقُلْتُ لَه: مَا مَعْنَی ذَلِکَ یَابْنَ رَسُولِ الله؟ قَالَ: مَعْنَاهُ اَنَّکُمُ الْأَئِمَهُ بَعْدی، اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُول: «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ»؛(3) فَهَذِهِ الْآیَهُ جَارِیَهٌ فِینَا اِلَی یَوْمِ الْقِیَامَه»(4)
رسول خدا صلی الله علیه و آله به حضرت علی علیه السلام و امام حسن و حسین علیهم السلام نظر کردند و گریستند و فرمودند: شمایید مستضعفون بعد از من. مفضّل می گوید از امام صادق علیه السلام پرسیدم: معنی آن چیست ای فرزند رسول خدا؟! فرمود: معنی