یـعـنـی : و آن روز کـه از هـر امـتـی ، گـروهـی از کسانی را که آیات ما را دروغ انگاشتند محشور گردانیم .
از امـام صـادق عـلیـه السـلام روایـات مـتـعـددی در تاءویل این آیه شریفه در مورد رجعت رسیده است ؛ از جمله این روایت است که :
مـردی بـه اما صادق علیه السلام گفت : ((اهل سنت می پندارند که این آیه شریفه که می فرماید: ((وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً )) در مورد روز قیامت است .))
امـام صـادق عـلیـه السـلام فـرمـود: ((آیـا خـداوند در روز رستاخیز از هر امتی گروهی را مـحشور می سازد و بقیه آنان را وا می گذارد؟ هرگز! این در مورد رجعت است که برخی را زنده می سازد. این آیه شریفه در مورد قیامت است که می فرماید:
((وَ حَشرْناهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنهُمْ أَحَداً.)) (47)
یعنی : و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ یک را فروگذار نخواهیم کرد.
و نـیـز در مـورد آیـه شـریـفـه ((وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً .)) فرمود:
((هـمـه انسانهای با ایمانی که بناحق کشته شده باشند رجعت می کنند و پس از آن از دنیا می روند. رجعت برای مؤ منان خالص و نیز کافران محض است .)) (48)
میان سید اسماعیل حمیری شاعر حقگوی شیعه و ((سوارالقاضی )) در مجلس ((منصور)) خلیفه عباسی ، مناظره ظریفی درگرفت که خلاصه ای از آن ترسیم می گردد:
قاضی دستگاه خلافت با اشاره به سید حمیری به خلیفه گفت : ((این مرد به رجعت معتقد است .))