1ـ امام صادق علیه السلام فرمود:
((...ان الرجـعـة لیـسـت بـعـامـة و هی خاصة ، لا یرجع الی الدنیا الا من محض الایمان محضا، او محض الکفر محضا.)) (55)
یـعـنـی : رجـعـت بـرای همه مردم نیست ، بکله برای گروههایی خاص است : مؤ منان خاص و کافران محض .
2ـ مـفـضـل آورده اسـت کـه در حـضـور امـام صـادق عـلیـه السـلام از قـائم آل مـحـمـد(ص ) و اصحاب او که در انتظارش از دنیا می روند سخن به میان آمد، آن حضرت فرمود:
((اذا قام اتی المؤ من فی قبره ، فیقال له : یا هذا! انه قد ظهر صاحبک ، فان تشاء ان تلحق به فالحق و ان تشاء ان تقیم فی کرامة ربک فاقم .)) (56)
یـعـنـی : هـنگامی که قائم قیام کند فرستاده ای کنار قبر مؤ من می آید و به او می گوید: ((هان ای بنده خدا! امام تو قیام کرده است . اگر می خواهی به او بپیوندی بپاخیز و اگر نـمـی خـواهـی و بر آن هستی که همچنان در جوار رحمت پروردگارت اقامت گزینی ، همینجا اقامت کن .))
3ـ و نیز امامان اهل بیت علیهم السلام شیعیان خویش را دستور به دعا و نیایش به بارگاه خدا می داند تا از خدا بخواهند که آنان را پس از ظهور حضرت مهدی علیه السلام به دنیا بازگشت دهد تا آنان روزگار مبارک و پرشکوه حکومت او را درک نمایند.
آنـان بـه پـیـروان خـویش دعاهای ارزنده و پرمحتوایی را برای این خواسته مخصوص می آمـوخـتند که برای نمونه به فرازهایی از آنها که اشاره به رجعت و بازگشت برخی از مردگان به دنیا در عصر ظهور دارد، می نگریم .
1ـ امام صادق علیه السلام در دعای عهد که از آن گرامی روایت شده است می فرماید:
((...اللهـم ان حـال بینی و بینه (ای الامام المهدی ) الموت ـ الذی جعلته علی عبادک حـتـمـا مـقـضـیا ـ فاخرجنی من قبری مؤ تزرا کفنی ، شاهرا سیفی مجردا قناتی ! ملبیا دعوة الداعی ...)) (57)