تاریخ پس از ظهور صفحه 159

خبرهایی درباره نشانه‌های ظهور امام مهدی علیه السّلام به دست ما رسیده است. (سپس تعدادی از آنها را آورده تا آنجا که می‌گوید:) این امر به بیست و چهار باران پیاپی پایان می‌پذیرد و در نتیجه زمین پس از مرگش زنده می‌شود و برکات آن بر همه معلوم می‌گردد. «2»

(3) شیخ طوسی به سند خود از سعید بن جبیر نقل کرده است:

در آن سالی که مهدی ظهور نماید، بیست و چهار باران می‌بارد که آثار و برکاتش دیده خواهد شد. «3»

پنهان نماند که حکمت این بارندگی، آمادگی برای ظهور به واسطه طراوت و شادابی زمین و فراوانی محصولات کشاورزی است. خود این بارش‌ها، معجزه‌آسا نیست بلکه مدت و میزان بارندگی، اعجازآمیز می‌باشد. در اینجا به برخی نقاط ضعف و کاستی در این روایت اشاره می‌کنیم:

الف) ضعف سندی: روایات طبرسی و مفید هر دو مرسل می‌باشند و سخنی که شیخ طوسی از سعید بن جبیر نقل کرده، از امام معصوم علیه السّلام نیست؛ در نتیجه صلاحیت اثبات تاریخی را ندارد.

ب) شمار اندک: اگر چه روش ما در این کتاب پذیرش خبر واحد است اما در روایات معجزات، معتقد به اصل «سخت‌گیری سندی» هستیم.

بنابراین، روایات اندکی باقی می‌ماند که آن هم برای اثبات تاریخی کافی نیست. حتی اگر مرسل هم بود، باز به حد کفایت نمی‌رسید.

ج) در این روایات سخن از باران‌های بسیار عظیم و سیل‌آسا نیست زیرا این مقدار باران در چنین زمانی (24 باران در یک یا دو ماه) در سرزمین‌هایی نیز که بارش متوسطی دارند اتفاق می‌افتد چه رسد به سرزمین‌های پرباران. با این اوصاف نمی‌توان این باران‌ها را نشانه‌ای برای ظهور دانست زیرا «نشانه ظهور» باید از امری مهم و قابل توجه خبر دهد؛ حال آن که این باران‌ها، چنین نیست.

د) در این روایات درباره مکان بارندگی‌ها سخنی به میان نیامده است.

(4) در مجموع می‌توان گفت این باران‌ها در سرزمین‌های اسلامی خاورمیانه خواهد بارید. در این منطقه از هر دو نوع آب و هوا یافت می‌شود، به طور مثال: ایران و لبنان، سرد و بارانی است و مناطقی همچون حجاز و نجف عموما خشک و بیابانی. شاید بتوان در مورد مکان این بارش‌ها دو نظر داد: