تاریخ پس از ظهور صفحه 416

تاریخ پس از ظهور ،ص:314

بالّذی أملؤها عدلا کما ملئت جورا. و کیف أکون ذلک علی ما تری من ضعف بدنی. و إنّ القائم هو الّذی إذا خرج کان فی سنّ الشیوخ و منظر الشبّان، قویّا فی بدنه حتّی لو مدّ یده إلی أعظم شجرة علی وجه الأرض لقلعها، و لو صاح بین الجبال لتدکدکت صخورها. «1»

به امام رضا علیه السّلام عرض کردم: آیا شما صاحب این امر هستید؟ فرمود: من صاحب این امر هستم؛ اما آن کسی نیستم که زمین را از داد می‌آکند همان طور که از بیداد پر شده باشد. و چه سان باشم درحالی‌که ناتوانی بدنم را می‌بینی. قائم هنگامی که ظهور کند سنّ پیران و سیمای جوانان را دارد و آن چنان نیرومند است که اگر بزرگترین درخت روی زمین را با دست مبارکش بکشد، از ریشه می‌کند و اگر در کوه‌ها نهیب زند، سنگ‌هایش فرو ریزد.

این روایات خود گویاست و نیازی به شرح و توضیح ندارد. ولی در اینجا باید به دو موضوع بپردازیم: یک: تفسیر لغوی برخی واژه‌ها؛ دو: تلاش برای حل تعارض بین بعضی از این روایات. در دو محور بعدی به این موضوعات خواهیم پرداخت.

-1

محور سوم: شرح برخی واژه‌های این روایات‌

«یرجع إلیهم شابّا موفّقا ...» «با سیمای جوانی نورس به سوی مردم بازمی‌گردد» در این فراز به این حقیقت اشاره شده که عمری که یک جوان در پیش روی خود دارد، معمولا طولانی است و از این رو آینده در نگاه او افقی گسترده دارد و آرزوهایش نیز پردامنه است. و این همان معنی «توفیق» در روایت است. همان چیزی که فرد میانسال، فاقد آن می‌باشد زیرا آینده درخشان و روشنی در برابر خود نمی‌بیند و دچار یأس و سرخوردگی است.

(2) «صاحب هذا الأمر القویّ المشمّر ...» آدمی به طور معمول برای انجام کارها، آستین بالا می‌زند.

این ویژگی کسانی است که در کاری خبره‌اند و با عزمی استوار به دنبال انجام آن می‌باشند و جوانان معمولا چنین‌اند.

«أجلی الجبهة» مراد کسی است که پیشانی بلند و گشاده‌ای دارد.