مهدی باوری در کودکان صفحه 1

مقدمه

مهدویّت، اندیشه ی انتظار موعودی الهی است که افزون بر شمولیّت نسبت به تمام اعتقادات و باورهای اسلامی، نویدبخش آموزه هایی است که عامل حرکت، امید، تعالی و پیشرفت در جامعه ی بشری به ویژه جامعه بزرگ اسلامی می گردد.

آموزه مهدویّت، عصاره ناب تمام معارف اسلامی است که در آن ظرفیّت های فراوانی برای تربیت انسان جهت زمینه سازی ظهور به منظور تحقق جامعه آرمانی فراگیر اسلامی و دولت کریمه دارد.

در عصر غیبت کبری و دوری ظاهری از مربّی و حجّت الهی، جامعه ی شیعی بیش از هر زمان دیگر، به منظور ارتقاء و رشد علمی، عملی و معنوی افراد جهت زمینه سازی ظهور، نیازمند دانش افزایی و تقویت باورها نسبت به آموزه های مهدوی است. بر این اساس، یکی از مهم ترین وظایف شیعیان در عصر غیبت، گسترش فرهنگ مهدویّت و زمینه سازی برای ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. (1) زمینه سازی، به معنای آمادگی معرفتی، اخلاقی و رفتاری برای ظهور و پذیرش امر معصوم است به گونه ای که زمینه و مقدّمات ظهور فراهم گردد. (2)

این آرمان ارزشمند با پرورش نسلی مهدوی تحقّق می یابد. از این رو، باید بهترین سن برای تربیت پذیری و تأثیرپذیری، یعنی دوران کودکی را انتخاب نمود. زیرا شاکله شخصیّتی و زیر بناهای فکری، اعتقادی و اخلاقی هر فرد در آن دوران پایه ریزی می گردد