مهدی باوری در کودکان صفحه 123

تصاویر زیبا و متناسب، تأثیر زیادی در تلقین دارد؛ چون از طریق دو ادراک حسّی یعنی بینایی و شنوایی، پیام منتقل می شود و این به منزله ی تکرار است.

از قالب قصّه می توان در خودتلقینی کودک نیز بهره برد؛ بدین صورت که او به قصّه گویی به ویژه با ابزار جذّاب، ترغیب و تشویق شود. زیرا با هر بار گفتن، صدای خود را می شنود و پیام مهدوی در جان و روح او تثبیت می شود. نفس محبوبیّت و جذّابیّت قصّه، عامل مهمّی برای خودتلقینی است، زیرا کودکان داستان هایی را که دوست داشته و از

شنیدنشان لذّت می برند، برای دوست و عروسک خود و حتّی در هنگام تنهایی، زیاد تکرار می کنند. روش های متعدّدی جهت ترغیب وجود دارد مانند اینکه تصویرهایی از صحنه های مختلف قصّه تهیّه و از او خواسته شود ماجرای هر صحنه را بیان کند تا قصّه به اتمام برسد یا اینکه در بعضی از صحنه ها، از او درخواست شود همانند صدای شخصیّت قصّه سخن بگوید.

2. شعر و نظم

اشاره

کودکان به گزاره های آهنگین و موزون علاقه ی زیادی دارند. حال چه نظم باشد که برگردان موزون حادثه است و چه شعر باشد که بیان گر احساسات شاعر می باشد. افزون بر آنکه می توان از شعر برای شیوه ای از تکرار آموزه مهدوی استفاده کرد، ظرفیّت بالایی نیز جهت تکرار پیام دارد. در شعر باید گوشواره ای مناسب با یک پیام مهدوی تنظیم گردد و به عنوان جمله کلیدی استفاده شود. نباید از شوق کودکان نسبت به حفظ شعر، خواندن سرود دسته جمعی، مسابقه شعرخوانی و... غافل بود. کتاب هایی با موضوع اشعار کودکانه دینی و مهدوی تألیف شده، (1) همچنین در کتاب هایی پیرامون تبلیغ و انتقال مفاهیم دینی، نمونه هایی از این اشعار معرّفی گردیده است. (2) در اینجا چند نمونه ذکر می گردد.