بیداری امت در اثبات رجعت صفحه 100

اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیاهُمْ»؛(1) یعنی «آیا ندیدی آنها را که بیرون شدند از خانه های خودشان در حالتی که ایشان هزارها نفر بودند برای ترس مرگ، پس خدا به ایشان فرمود بمیرید، پس از آن زنده گردانید ایشان را … و هفتاد تن که ایشان دچار صاعقه شدند در حالتی که با موسی علیه السلام بودند. و حدیث عُزیر پیغمبر و زنده گردانیدن عیسی بن مریم علیه السلام و حدیث جریح نیز که اجماع بر صحت آن نموده اند، و حدیث کسانی که ایشان را خدای تعالی در قبرها برای پرسش زنده می گرداند، پس چه تفاوتی است بین اینها و بین آنچه اهل بیت علیهم السلام و شیعیان ایشان از رجعت روایت نموده اند و چه گناهی از برای جابر در این مورد است که حدیث او را ساقط بنمایند.(2)

باز ابن طاووس در کتاب سعد السعود خود گوید: شیخ طبرسی در تفسیر التبیان خود در قول خدای تعالی که می فرماید: «ثُمَّ بَعَثْناکُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ»؛(3) یعنی «پس بر می انگیزانیم ما شما را از بعد مرگتان شاید شما شکرگزاری کنید»، سیّد بن طاووس رحمه الله می گوید: جمعی از اصحاب ما در جواز رجعت گویا استدلال به این آیه نموده اند. و اگر استدلال بر جواز آن کنند، صحیح است، زیرا کسی که منع آن

1- 235. سوره بقره، آیه 243.
2- 236. الطرائف فی معرفه مذاهب و الطوائف، ص 190 - 191، صحیح مسلم، 1، 20 - مقدمه -؛ بحارالانوار، ج 53، ص 139 - 140؛ حق الیقین شبّر، ج 2، ص 34 به نقل از الطرائف؛ الایقاظ.
3- 237. سوره بقره، آیه 56.