- مقدمه محقق 1
- در بیان معنی رجعت 6
- معنی لغوی و اصطلاحی رجعت 6
- آیه نخست 8
- در آیات وارده در اطراف این موضوع 8
- آیه دوم 14
- آیه سوم 15
- آیه چهارم 20
- آیه پنجم و ششم 21
- آیه هفتم 23
- آیه هشتم 25
- آیه نهم 26
- آیه دهم 28
- آیه یازدهم 28
- آیه دوازدهم 29
- آیه سیزدهم 30
- آیه چهاردهم 31
- آیه پانزدهم 31
- آیه شانزدهم و هفدهم 32
- آیه هیجدهم 34
- آیه نوزدهم 35
- آیه بیستم 36
- آیه بیست و یکم 37
- آیه بیست و سوم 38
- آیه بیست و دوم 38
- در اخبار وارده در رجعت است 40
- حدیث دوم 42
- حدیث سوم 43
- حدیث چهارم 43
- حدیث ششم 44
- حدیث پنجم 44
- حدیث هشتم 45
- حدیث هفتم 45
- حدیث نهم 46
- حدیث دهم 47
- حدیث یازدهم 47
- رجعت در زیارت های مأثوره و دعاهای منقوله 50
- در گفتار علمای امّت و نواب ائمه علیهم السلام در اطراف موضوع رجعت 60
- احیاء عزیر یا أرمیا 67
- حضرت مسیح مردگان را زنده می کرد 69
- تذییل 83
- احتجاج سیّد حمیری 87
- احتجاج شیخ مفیدرحمه الله 91
- پاسخ دیگر 94
- [پاسخ سیّد به شبهات] 97
- سیّد گوید 104
- تحقیق ایمان 106
- فائده 116
- می گوییم 119
بقره(1) و سوره مائده(2) نمونه هایی از رجعت امت های پیشین را گزارش کرده است.
در حدیثی متواتر از رسول خداصلی الله علیه وآله نقل شده است که امت اسلامی با امت های گذشته همگونی تام دارد و وقایع حساسی که در میان آنان روی داده در امت مرحومه نیز بدون کم و کاست به وقوع خواهد پیوست(3)
بنابراین به مقتضای نبوت مزبور باید رجعت در امّت رسول خداصلی الله علیه وآله نیز رخ دهد. امام رضاعلیه السلام در پاسخ سؤال مأمون عباسی در خصوص رجعت، به حدیث یاد شده استدلال نموده است.(4)
شیعیان باورهای اعتقادی خود را از قرآن و پیامبرصلی الله علیه وآله و عترت آن حضرت، بر اساس آیات فراوان که به رجعت تفسیر یا تأویل شده است، می گیرند.
و انبوهی از روایات که به سرحد تواتر می رسد، به رجعت پرداخته اند و دانشمندان شیعه برای تبیین موضوع رجعت و روشنگری اذهان، کتاب های فراوان و مقالاتی گرانمایه نوشته اند.(5) و آن را از آثار
1- 4. آیات 55 و 56، 72، 242، 259.
2- 5. آیه 110.
3- 6. صحیح بخاری، ج 9، ص 103؛ من لایحضر الفقیه، ج 1، ص 203؛ بحارالانوار، ج 53، ص 59؛ کمال الدین، ص 576.
4- 7. بحارالانوار، ج 52، ص 59، ح 45.
5- 8. نک: الذریعه، ج 10 ص، الشیعه والرجعه از آیت اللَّه طبسی، ص 349 به بعد، مقدمه الایقاظ به قلم علامه سید هاشم رسولی محلاتی؛ بحارالانوار، ج 53، ص 122 - 124.