- مقدمه محقق 1
- در بیان معنی رجعت 6
- معنی لغوی و اصطلاحی رجعت 6
- در آیات وارده در اطراف این موضوع 8
- آیه نخست 8
- آیه دوم 14
- آیه سوم 15
- آیه چهارم 20
- آیه پنجم و ششم 21
- آیه هفتم 23
- آیه هشتم 25
- آیه نهم 26
- آیه یازدهم 28
- آیه دهم 28
- آیه دوازدهم 29
- آیه سیزدهم 30
- آیه پانزدهم 31
- آیه چهاردهم 31
- آیه شانزدهم و هفدهم 32
- آیه هیجدهم 34
- آیه نوزدهم 35
- آیه بیستم 36
- آیه بیست و یکم 37
- آیه بیست و سوم 38
- آیه بیست و دوم 38
- در اخبار وارده در رجعت است 40
- حدیث دوم 42
- حدیث سوم 43
- حدیث چهارم 43
- حدیث ششم 44
- حدیث پنجم 44
- حدیث هشتم 45
- حدیث هفتم 45
- حدیث نهم 46
- حدیث دهم 47
- حدیث یازدهم 47
- رجعت در زیارت های مأثوره و دعاهای منقوله 50
- در گفتار علمای امّت و نواب ائمه علیهم السلام در اطراف موضوع رجعت 60
- احیاء عزیر یا أرمیا 67
- حضرت مسیح مردگان را زنده می کرد 69
- تذییل 83
- احتجاج سیّد حمیری 87
- احتجاج شیخ مفیدرحمه الله 91
- پاسخ دیگر 94
- [پاسخ سیّد به شبهات] 97
- سیّد گوید 104
- تحقیق ایمان 106
- فائده 116
- می گوییم 119
تفسیری نموده که در تفسیر قمی آمده و رأی خود را در این باب به او چسبانیده. و علامه سید هاشم بحرانی هم در تفسیر برهان موقع تفسیر این آیه، اخباری را آورده که تصریح می کند این آیه درباره رجعت است.(1)
و در آنچه ما ذکر کردیم برای اشخاصی که خدا به آنها شرح صدر داده و دل آنها با اسلام است و کسانی که بر آن دین هستند که خدا از برای ملائکه و رسولان و پیغمبران خود پسندیده همین طور کفایت است.
آیه دهم
قول خدای متعال در سوره مؤمن (در جزء بیست و چهارم) آیه 81: «وَیُرِیکُمْ آیاتِهِ فَأَیَّ آیاتِ اللَّهِ تُنْکِرُونَ».
مولانا علی بن ابراهیم قمی رحمه الله می گوید: یعنی امیرالمؤمنین و ائمه علیهم السلام در رجعت وقتی که ایشان را خدا بر می گرداند.(2) و علامه سید هاشم بحرانی در تفسیر این آیه اکتفا به آن چیزی نموده که علی بن ابراهیم قمی در تفسیر خود آورده است.(3)
آیه یازدهم
قول خدای تعالی در سوره اعراف (جزء نهم) آیه 157: «فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنزِلَ مَعَهُ اُولئِک َ هُمُ المُفْلِحُونَ»؛
1- 50. البرهان، ج 4، ص 764.
2- 51. تفسیر قمی، ج 2، ص 261؛ مختصر بصائر الدرجات، ص 45 (به نقل از آن)؛ بحارالانوار، ج 53، ص 56؛ الایقاظ من الهجعه، ص 344 ح 78؛ البرهان، ج 4، ص 771؛ الزام الناصب، ج 2، ص 339.
3- 52. البرهان، ج 4، ص 104، و چاپ بعثت، ج 4، ص 771.