ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 248

104 تو هیچ‌گاه مزد رسالت از مردم نخواسته‌ای که دعوت تو جز پندی برای جهانیان نیست.

105 چه بسیار آیات الهی که در آسمانها و زمین هست و مردم از آن می‌گذرند و از آن روی بر می‌گردانند.

106 و بسیاری از آنها به خدا ایمان نمی‌آورند مگر آنکه ایمانشان به شرک آلوده است.

107 آیا خود را در امان می‌دانند که عذاب فراگیر الهی شامل حالشان شود و یا قیامت ناگهان در آن حال که خبر ندارند، به آنها رسد؟!

108 بگو: این راه من است که از روی آگاهی خود و پیروانم را به سوی پروردگار دعوت می‌کنم و خدا پاکیزه است و من از مشرکین نخواهم بود.

109 ما هیچ پیامبری را قبل از تو نفرستادیم، مگر اینکه آنها مردانی بودند از مراکز شهرها و به آنها وحی می‌نمودیم. آیا سیر در زمین نکرده‌اند تا ببینند پایان کار مردم گذشته چه بوده است و جهان آخرت برای اهل تقوا بهتر است. آیا به عقل نمی‌آیید؟!

110 تا آنجا که پیامبران از آنها مأیوس شدند و گمان بردند که به آنها دروغ گفته شده است. در آن حال یاری ما فرا رسید و هر کسانی را خواستیم نجات یافتند و عذاب ما از مردم گنهکار بازگردانده نمی‌شود.

111 آری در داستانهای پیامبران برای صاحبان عقل و خرد عبرت است؛ زیرا داستانهای خیالی و ساختگی نبوده‌اند؛ بلکه تصدیق کتابهایی است که پیش از آن بوده‌اند و توضیح همه چیز و هدایت و رحمت برای مردم اهل ایمان می‌باشند.