ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 365

56 ما تو را جز برای بشارت دادن و بیم رساندن نفرستادیم.

57 بگو: از شما پاداشی نخواهم جز آنکه راه خدای خویش را پیش گیرید.

58 ای رسول ما! به آن خدایی توکّل کن که نمی‌میرد و تسبیح و حمد او را به‌جاآور و همین بس که خداوند از گناهان بندگانش آگاه است؛

59 همان خدایی که آسمانها و زمین و آنچه در آنهاست را در مدت شش روز آفرید. آنگاه به عرش پرداخت که او مهربان است. از او سؤال کن که از همه چیز آگاه است.

60 زمانی که به آنها گفته می‌شود: برای خدای رحمان سجده کنید. می‌گویند: رحمان کیست؟ چگونه به چیزی که تو به ما دستور می‌دهی، سجده کنیم؟ و بر نفرتشان افزوده می‌شود.

61 بزرگ است آن کسی که در آسمان برجهایی قرار داد و در آن چراغ و ماهی روشن جای داد.

62 و اوست که شب و روز را جانشین یکدیگر نمود، برای آن کسی که به خود آید و یا اراده شکر پروردگار نماید.

63 بندگان خدای رحمان آنانی هستند که بی‌تکبر روی زمین راه می‌روند و اگر نادانان چیزی به آنها بگویند، در جواب سلام می‌گویند؛

64 همان‌هایی که برای پروردگار خویش شب را با سجده و قیام به سر می‌کنند.

65 همان‌هایی که می‌گویند: پروردگارا! عذاب جهنم را از ما بردار که عذابش دایمی است.

66 و آن مکان، بد منزلگاه و بد محل اقامتی است.

67 همان‌هایی که وقتی انفاق می‌کنند، نه اهل زیاده‌روی هستند و نه بخل می‌ورزند و بلکه بین این دو راه اعتدال را بر می‌گزینند؛