ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 396

85 ای رسول ما! آن که قرآن را بر عهده تو گذاشت، تو را به جایگاهت بازمی‌گرداند. بگو: پروردگار من از همه بهتر می‌داند چه کسی هدایت یافته، و چه کسی در گمراهی آشکار است.

86 تو هرگز امید نداشتی که این قرآن به تو القا شو، و لکن رحمت پروردگارت این گونه ایجاب کرد؛ بنا بر این هیچ‌گاه از کافران پشتیبانی مکن.

87 پس از نزول آیات الهی بر تو، کافران نباید مانع شوند. تو مردم را به خدای خویش دعوت کن و از مشرکان مباش.

88 با خدای یکتا، خدای دیگری را مخوان که نیست خدایی جز او. همه چیز نابود می‌شود، جز ذات او. حکم، خاص اوست و بازگشت همه به سوی اوست.

سوره عنکبوت مکّه‌

به نام خداوند بخشنده مهربان

1 الف، لام، میم.

2 آیا مردم گمان می‌کنند که آنان را به حال خود واگذارده و امتحان نمی‌شوند؟!

3 ما آنانی را که قبل از آنها بودند، امتحان کردیم. باید خداوند بداند چه کسانی راست می‌گویند و چه کسانی دروغگو هستند.

4 آیا آنانی که کارهای زشت مرتکب می‌شوند، گمان می‌کنند که از ما سبقت خواهند گرفت؟! چه بد قضاوت می‌کنند.

5 هر که امید به ملاقات با پروردگار دارد، وعده الهی فرا خواهد رسید و او شنوا و آگاه است.

6 و هر که تلاش می‌کند، به سود خود تلاش می‌نماید؛ زیرا که خداوند از همه جهانیان بی‌نیاز است.