ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 501

23 آیا دیدی کسی را که هوای نفس خویش را خدای خود قرار داده؟ و خداوند او را دانسته گمراه ساخته و بر گوش و دلش مهر زده و بر دیدگانش پرده انداخته؛ پس چه کسی بعد از خدا او را هدایت می‌کند؟ آیا به خود نمی‌آیید؟!

24 گفتند: زندگی فقط در همین دنیاست؛ می‌میریم و زنده می‌شویم و چیزی جز روزگار ما را نابود نمی‌کند. البته این سخن را از روی آگاهی نمی‌گویند؛ بلکه فقط ظنّ و خیال آنان است.

25 و هنگامی که آیات روشن ما برای آنان تلاوت می‌شود، تنها دلیلی که می‌آورند. این است که اگر راست می‌گویید، پدران ما را زنده کنید و برای ما بیاورید.

26 بگو: این خداست که شما را زنده می‌کند و سپس می‌میراند و آنگاه همگی شما را برای روز قیامت جمع می‌کند که شکّی در آن نیست؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

27 و حکومت آسمانها و زمین از آن خداست و در روزی که قیامت برپامی‌گردد اهل باطل زیان می‌کنند.

28 و می‌بینی هر گروهی به زانو درآمده و هر ملتی را با نامه عملش بخوانند: امروز به آنچه انجام داده‌اید، پاداش داده می‌شوید.

29 این کتاب ماست که بر اساس حق با شما سخن می‌گوید؛ ولی ما آنچه را انجام می‌دادید می‌نوشتیم.

30 و اما آنهایی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، پروردگارشان آنها را در رحمت خویش وارد می‌سازد که این رستگاری آشکار است.

31 و اما به آنهایی که کافر شدند، گفته می‌شود: مگر آیات من برای شما تلاوت نشد و شما کبر ورزیدید؛ چون مردمی مجرم بودید.

32 و هنگامی که به شما گفته شد که وعده خدا حق است و در قیامت شکّی نیست، گفتید: ما نمی‌دانیم قیامت چیست. ما فقط گمانی در این باره داریم و یقین نداریم.