ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 515

29 محمد «صلی اللَّه علیه و آله و سلم» رسول خداست و آنانی که با او هستند با کافران سر سخت و در بین خود مهربانند. می‌بینی آنان را که در حال رکوع و سجودند و همواره فضل و رضوان الهی را طلب می‌کنند. نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است. این توصیف آنها در تورات است و در انجیل بدین گونه است: زراعتی که جوانه‌های خود را خارج ساخته، آنگاه به تقویت آن پرداخته تا استحکام یافته و بر پای خود استوار است و کشاورزان را به شگفتی واداشته است. این، برای آن می‌باشد که کافران را به خشم آورد. خداوند به آنهایی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، وعده داده که آنان را خواهد بخشید و پاداش بزرگی عطا خواهد کرد.

سوره حجرات مدینه‌

به نام خداوند بخشنده مهربان

1 ای هل ایمان! هیچ‌گاه از خدا و رسول او جلو نیفتید و از خدا بترسید که خداوند شنوا و آگاه است.

2 ای اهل ایمان! صدای خود را از صدای پیامبر بلندتر نکنید و در برابر او بلند سخن نگویید؛ همان گونه که با یکدیگر بلند سخن می‌گویید که در نتیجه، کارهایتان نابود می‌شود و شما نمی‌دانید.

3 آنهایی که در محضر رسول خدا صدای خود را پایین می‌آورند، کسانی هستند که خداوند دلهایشان را به ترس از خدا امتحان کرده است، برای آنان بخشش الهی و پاداش بزرگی خواهد بود.

4 و آنانی که از پشت اتاقها تو را با صدای بلند صدا می‌زنند، بیشترشان نمی‌فهمند.