ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 570

40 سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها که ما می‌توانیم،

41 آنها را به مردم دیگری تبدیل کنیم که از آنها بهترند و ما هرگز شکست نمی‌خوریم.

42 پس ای رسول ما! آنها را به حال خود بگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند تا روزی را که وعده عذاب آنهاست ملاقات کنند.

43 روزی که بسرعت از قبرهای خویش خارج می‌شوند. گویی به سوی بتان خود می‌دوند.

44 دیدگان به زیر انداخته، ذلت همه وجودشان را گرفته. این، همان روزی است که به آنان وعده داده می‌شود.

سوره نوح مکّه‌

به نام خداوند بخشنده مهربان

1 ما نوح را به سوی قومش فرستادیم و گفتیم: قوم خود را بیم ده پیش از آن که عذاب دردناک به سراغشان آید.

2 نوح گفت: ای قوم! من برای شما بیم‌رسانی آشکارم.

3 خدا را بندگی کنید و از او بترسید و مرا اطاعت نمایید.

4 تا خداوند گناهان شما را ببخشد و تا مدتی معین به شما عمر دهد؛ زیرا اگر اجل الهی فرارسد، تأخیری نخواهد داشت اگر بدانید.

5 نوح گفت: پروردگارا! من شب و روز قوم خود را دعوت کردم؛

6 ولی دعوت من جز فرار از حق بر آنان نیفزود.

7 و من هر وقت دعوتشان می‌کنم تا آنها را ببخشی، انگشتان خود را در گوشهایشان می‌کنند و لباسهایشان را به سر می‌کشند و در مخالفت اصرار ورزیده و به شدت تکبر می‌کنند.

8 در عین حال باز با صدای بلند آنان را دعوت کردم،

9 و سپس آشکارا و در نهایت سرّی دعوتشان کردم.

10 و به آنها گفتم: از خدای خویش طلب بخشش کنید که او بسیار بخشنده است.