ترجمه قرآن (ارفع) صفحه 578

20 نه چنین است؛ شما دنیا را دوست می‌دارید.

21 و آخرت را رها می‌کنید.

22 در آن چهره‌هایی شاداب است.

23 و به پروردگارش می‌نگرد.

24 و چهره‌هایی عبوس و غمگین است.

25 چون می‌داند برخورد کمرشکنی با او می‌کنند.

26 نه چنین است که تا جان به گلوگاهش برسد،

27 گفته می‌شود: آیا کسی هست تا این بیمار را نجات دهد؟

28 به جدایی از دنیا یقین پیدا کند.

29 و ساق پاها به هم می‌خورد.

30 همگان را آن روز به سوی پروردگارت می‌رانند.

31 گفته می‌شود که هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند.

32 و لکن تکذیب کرد و رو برگرداند.

33 آنگاه به سوی خانواده‌اش بازگشت، در حالی که کبر می‌ورزید.

34 گفته شود: عذاب الهی برای تو شایسته‌تر است؛ شایسته‌تر.

35 سپس عذاب الهی برای تو شایسته‌تر است؛ شایسته‌تر.

36 آیا این انسان گمان می‌کند که بیهوده رها شده است؟

37 آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته می‌شود، نبود؟

38 بعد خون بسته شده و خداوند او را به شکل موزون آفرید.

39 و از او دو جنس مرد و زن را خلق کرد.

40 آیا چنین خدایی قادر نیست که مردگان را زنده کند؟!

سوره انسان مدینه‌

به نام خداوند بخشنده مهربان

1 آیا مدت زمانی بر انسان گذشت که چیز قابل ذکری نبود؟

2 ما انسان را از نطفه‌ای مخلوط آفریدیم تا امتحانش کنیم و او را شنوا و بینا کرده‌ایم.

3 ما راه را به او نشان دادیم که یا شکر می‌کند و یا ناسپاسی می‌نماید.

4 ما برای کافران زنجیرها و غل‌ها و شعله‌های آتش سوزان آماده کرده‌ایم.

5 نیکان از جامی می‌نوشند که آمیخته به کافور است.