مهر بیکران صفحه 10

اخیه وامه وابیه وصاحبته وبنیه ) . ( ( 10 ) ) روزی که مرد از برادر و مادر و پدرش و از همسر وفرزندانش فرار می کند .

این زمان , وقت آتشفشان کوه عشق و محبت است و گاه جوشش چشمه سار صفا و رافت و هنگامه دستگیری هر یک از امامان از امت خویش می باشد, این است معنی : [سترگترین واژه خلقت یعنی امام ( ع ) ] .

معجزه بزرگ

در طول دوران غیبت امام عصر ارواحنا فداه بعضی این سخن باطل را مطرح کرده اند که امام دوازدهم هرگز به دنیانیامده و یا آنکه از دنیا رفته است و مخصوصا هر چه غیبت کبری بیشتر ادامه می یابد این فکر در ذهن سست عنصران قوت می گیرد و افراد بیشتری به این باطل معتقد می شوند تاجائی که از علامتهای ظهور آن حضرت تزلزل اکثر شیعیان وارتداد آنها شمرده شده است .

لکن مهمترین دلیل را بر وجود مسعود آن امام نهان باید بقاء واستمرار نهضت غدیر دانست که چگونه در طول قرنها با وجودغیبت ظاهری پرچمدار این حرکت ادامه یافته است و مشتی شیعه بی پناه در میان انبوه دشمنان گرگ صفت سالهای هجران را پشت سر می نهد و قرون غیبت را طی می کنند و لحظه به لحظه گسترده تر می گردد در حالیکه هادی و راهبر خود را درظاهر نمی بیند و امام و پناه خود را نمی یابد .

آن بزرگوار نیز خود به این مهم اشاره نموده و در توقیعی به شیخ مفید ( ره ) می فرمایند : انا غیر مهملین لمراعاتکم ولا ناسین لذکرکم , ولولاذلک

لنزل بکم اللاوا واصطلمکم الاعداء . ( ( 11 ) ) همانا سرپرستی شما را به بوته اهمال نگذاشتم ویادتان را فراموش نکرده ام و اگر جز این بودگرفتاریها و فشارها بر شما وارد می شد و دشمنان ریشه هایتان را می کندند .

اگر نبود سرپرستی آن حضرت آنهم با تمام اهتمام ,چگونه شیعه در بدترین شرائط یارای ادامه حیات در میان دشمنانی را داشت که تمام امکانات اعم از اکثریت مردمی وزمامداری حکومت و تسلط بر بیت المال در اختیارشان بوده است حاکمانی شیعه ستیز که بغض اهل بیت ( ع ) را از شیر مادرمکیده اند و دلهائی مالامال از عداوت و دشمنی با شجره ولایت که بوئی از رحم و مروت از آن بر نمی خیزد, نفرت از آل محمد ( ع ) چون پرده خون چشمشان را گرفته است با کفار ویهود و نصاری و مجوس می آمیزند ولی به خون دوستان علی ( ع ) سفره خود رنگین می کنند و لذت طعام خود را از به خون طپیدن کبوتران فاطمه ( س ) می طلبند .

در این دوران است که تشیع نسل به نسل منتقل می شود و قریه به قریه پیش می رود و شهرها را مسخر دلها می کند و این نیست مگر بذل عنایت آن مسند نشین پرده غیب و توجهات آن همای رحمت .

کهف امان