- مقدمه 1
- کویر غیبت 4
- فصل اول رافت در غیبت 4
- غمخوار شیعه 5
- پدر دلسوز 6
- خروش محبت 7
- سترگترین واژه 9
- کهف امان 10
- معجزه بزرگ 10
- سفینه نجات 11
- پدر گمشده 14
- رافت بر تخت ظهور 20
- فصل دوم ظهور رافت 20
- عفو بیکران 21
- ارمغان صلح 23
- نفوذ در قلبها 24
- هدف نهائی 26
- نوش عشق 28
- حاکمان هنگام ظهور 29
- تحقق آرزوها 32
- دشمنان و رافت مهدوی 34
- رحمت بیکران 36
- صاحبان مصحف 39
- باب توبه الهی 41
- پناهجویان 44
- فرجام کفر و نفاق 45
- فصل سوم فرجام کار 45
- انتقام خون شهیدان 47
- دزدان خدا 49
- سرانجام ناصبیان 50
- قسمت اول 50
- قسمت دوم 53
حضرت دست مبارک خود را جلو آورده , سید حسنی ویارانش با آن حضرت بیعت می کنند مگر چهل هزار نفر ازلشکر آن بزرگوار که صاحبان قرآن هستند و معروف به زیدیه می باشند و آنها بیعت نکرده می گویند : این کار سحری است بزرگ .
در این هنگام لشکر درهم می پیچد و حضرت امام زمان ارواحنافداه رو به جانب منحرفان کرده آنها را موعظه و نصیحت می فرماید و تا سه روز با آنان به ارشاد و اندرز می پردازد و به سوی حق دعوتشان می کند, اما نه تنها فائده ای نمی بخشدبلکه کفر و طغیان آنها زیادتر می شود و بعد از سه روز دستورمی دهد تا تمام آنان را از بین ببرند و به اصحابش می فرماید : مصحفهای قرآن را برندارید و برای خودشان واگذارید تاموجب حسرت آنها باشد همان طور که آن را تبدیل کردند وتغییر دادند و تحریفش نمودند و به آنچه در آن بود عمل نکردند .
حضرت مهدی ارواحنا فداه بعد از آنکه آثار و میراث پیامبراکرم ( ص ) را نشان می دهد و
صدق آن را سید حسنی با کوبیدن عصای رسول خدا ( ص ) در سنگ ظاهر می کند و معجزه آن حضرت را به چشم می بینند که چگونه چوب خشک حیات یافته شروع به برگ کردن می نماید, اما با این وجود عنادورزان دست از عداوت و حق ستیزی برنمی دارند و پرچم انکاربرافراشته و تمام این معجزات را سحری بزرگ می نامند, اما بااین وجود آن حضرت رافت و رحمت خود را از آنان دریغ ننموده با بیانی شیوا و کلامی زیبا آنان را سه شبانه روز موعظه می کند و برای آنان دلیل و برهان اقامه می کند و سخنانشان راجواب می گوید و جوابشان را می شنود و چون معلمی دلسوزو پدری مهربان ارشادشان می کند اما آنکه را چشم حق بین کوراست اثری نخواهد داشت و بعد از آنکه پلیدی درونشان به خوبی ظاهر می گردد و پرده از عناد و لجاجتشان برداشته می شود زمین را از لوث آنان پاک می سازد .
باب توبه الهی
زیاراتی که با آن ائمه هدی ( ع ) زیارت می شوند و از ناحیه حضرات معصومین ( ع ) به ما رسیده منبع بسیاری از اسرار ومعارف است که در قالب زیارت و گفتگو با امام ( ع ) بیان گردیده و هدف اصلی در آن شناخت هر چه بیشتر حجت خداوند است و شاید بیان این معارف ژرف و این گوهران گرانسنگ در لابلای ادعیه و زیارات بدان جهت باشد که یااصحاب ائمه هدی ( ع ) از ابعاد معرفت امام جویا نمی شدند واگر هم سئوال می کردند ظرفیت جواب آن را نداشتند
و معدودافرادی که گنجینه اسرار بودند یا کشته می شدند و یا از خوف مهر سکوت بر لب می زدند و یا آنکه به اتهاماتی کلامشان مطرود می گشت , از این رو بسیاری از نکات در شناخت امام مخفی می ماند و دیگران نیز که از فیض محضر آن انوار الهی بهره ای نداشتند از شناخت امام معصوم محروم می گشتندبدین جهت ائمه هدی ( ع ) در قالب ادعیه و زیارات بسیاری ازمعارف الهی را بیان فرموده اند, شاید از خطر دشمنان محفوظماند, ما نیز به سراغ یکی از این گنجینه ها می رویم که امام رااین چنین تعریف می کند : السلام علیک یا باب اللّه .
. .
السلام علیک یا وجه اللّه الذی لایهلک ولایبلی الی یوم الدین , السلام علیک ایها السبب المتصل بین الارض والسماء . ( ( 62 ) ) سلام بر تو ای باب خدا .
. .