دکترین مهدویت تنها راه نجات بشر صفحه 50

1- 66. سنن ابن ماجه، ج 2، حدیث 4088؛ مجمع الزوائد، ج 7، ص 318؛ کنزالعمال، ج 14، حدیث 38657.

2- 67. مسند احمد، ج 5، ص 277؛ مستدرک حاکم، ج 4، ص 502؛ جامع الصغیر، سیوطی، ج 1، ص 100، حدیث 468.

3- 68. بحار الانوار، ج 51، ص 87، باب 1، حدیث 31، حلیه الابرار، ج 2، ص 709، باب 54، حدیث 87؛ اثبات الهداه، ج 3، ص 599، باب 32، حدیث 59.

4- 69. عقد الدرر، ص 129، باب 5؛ بحار الانوار، ج 51، ص 84، باب 1.

سفیانی بر عهده دارد. روایات در این باب از طریق شیعه و سنی به حد استفاضه رسیده است و نیز صحاح شش گانه اهل سنت بر این امر تأکید دارند که لشکر سفیانی به طرف مکه حرکت می کند تا نهضت و قیام امام مهدی علیه السلام را درهم بکوبد؛ زیرا از سیطره حضرت بر شهرهای حجاز مطلع می شود، در بین راه به منطقه بیداء که می رسد، او و لشکرش به زمین فرو خواهند رفت.

1. مسلم به سند خود از عایشه نقل می کند که رسول خدا فرمود: سیعوذ بهذا البیت - یعنی مکّه - قوم لیست لهم منعه ولا عده، یبعث إلیهم جیش حتی إذا کانوا ببیداء من الأرض خسف بهم؛(1) به زودی جماعتی به مکه پناه می برند که برای آنان حفاظ و امکانات نیست و از طرف دیگر لشکری به سوی آن ها فرستاده می شود هنگامی که آن لشکر به سرزمین بیداء رسید، به زمین فرو می روند.»

2. نعمانی به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود: «للقائم خمس علامات: السفیانی...؛(2) برای قائم پنج علامت است: یکی از آن ها خروج سفیانی است.»

3. علی بن محمد سمری توقیعی را از امام زمان نقل کرده که با آن غیبت صغرا به اتمام رسیده است، حضرت در آن توقیع می فرماید: «فمن ادعی المشاهده قبل خروج السفیانی والصیحه فهو کذّاب مفتر؛(3) پس هر کس قبل از خروج سفیانی و صیحه آسمانی ادّعای مشاهده امام زمان کند، او دروغ گو و افترا زننده است.»