ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 174

و در واقع بسیاری از جنّ و انسان [ها] را برای جهنّم آفریدیم؛ [چرا که برایشان دل‌ها [و عقل‌ها] یی است که با آنها فهم عمیق نمی‌کنند؛ و برایشان چشم‌هایی است که با آنها نمی‌بینند؛ و برایشان گوش‌هایی است که با آنها نمی‌شنوند؛ آنان همانند چهارپایانند، بلکه آنان گمراه‌ترند! تنها آنان غافلانند. (179)

و نام‌های نیکو فقط از آنِ خداست؛ پس او را با آنها بخوانید. و کسانی را که در مورد نام‌هایش به کژی می‌گرایند (و آنها را تحریف می‌کنند،) رها سازید. بزودی (به سزای) آنچه همواره انجام می‌دادند، مجازات خواهند شد. (180)

و از میان کسانی که آفریدیم، گروهی هستند که به حق راهنمایی می‌کنند و بر (اساس) آن دادگری می‌کنند. (181)

و کسانی که آیات (و نشانه‌های) ما را دروغ انگاشتند، بزودی از جایی که نمی‌دانند، بتدریج گرفتارشان خواهیم کرد. (182)

و به آنان مهلت می‌دهم، [چرا] که نقشه من، استوار است. (183)

و آیا فکر نکردند که همنشین آنان [پیامبر] هیچ جنونی ندارد؟! او جز هشدارگری روشنگر نیست. (184)

و آیا نظر نکرده‌اند، در فرمانروایی مطلق آسمان‌ها و زمین، و هر چیزی که خدا آفریده است، و اینکه شاید در واقع سرآمد [زندگی شان نزدیک شده باشد؟! پس به کدام سخن، بعد از آن (قرآن) ایمان خواهند آورد؟! (185)

هر کس را خدا (بخاطر اعمالش) در گمراهی وانهد، پس برای او هیچ راهنمایی کننده‌ای نیست؛ و آنان را در حالی که در طغیانش سرگردان می‌شوند، وا می‌گذارد. (186)

درباره ساعت [قیامت از تو می‌پرسند وقوعش چه زمانی است؟ بگو:» علمش فقط نزد پروردگار من است؛ و جز او (کسی) آن را در وقتش آشکار نمی‌سازد؛ (این حادثه رستاخیز) در آسمان‌ها و زمین، سنگین است؛ جز [به صورت ناگهانی، به [سراغ شما نمی‌آید! « (باز) از تو می‌پرسند، چنانکه گویی تو از (زمان) آن آگاهی؛ بگو:» علمش فقط نزد خداست؛ و لیکن بیشتر مردم نمی‌دانند. « (187)