ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 217

خبر بزرگ نوح را بر آنان بخوان (و پیروی کن)، آنگاه که به مردمش گفت:» ای قوم [من ! اگر جایگاه من و تذکّرات من نسبت به آیات خدا، بر شما گران است، پس (من) تنها بر خدا توکّل می‌کنم. و کار (و فکر) تان و شریک‌های (معبود) تان را جمع کنید؛ سپس کارتان بر شما هیچ پوشیده نماند، آنگاه به (حیات) من پایان دهید، و [مرا] مهلت مدهید. (71)

و اگر (از قبول دعوتم) روی برتابید، پس (من) از شما هیچ پاداشی نمی‌طلبم پاداش من جز بر [عهده خدا نیست؛ و فرمان دارم که از مسلمانان باشم. « (72)

و او را تکذیب کردند؛ و (ما) وی و کسانی را که با او در کشتی بودند، نجات دادیم؛ و آنان را جانشینانی (برای کافران) قرار دادیم؛ و کسانی را که نشانه‌های ما را دروغ انگاشتند، غرق کردیم. پس بنگر فرجام هشدار داده شدگان، چگونه بود! (73)

سپس بعد از او (نوح)، فرستادگانی به سوی قومشان برانگیختیم؛ و دلایل روشن (معجزه‌آسا) برای شان آوردند؛ و (ایشان) هرگز به چیزی که قبلًا آن را دروغ انگاشته بودند، ایمان نمی‌آورند؛ اینگونه بر دل‌های تجاوزکاران مهر می‌نهیم. (74)

سپس بعد از آن (پیامبر) ان موسی و هارون را با نشانه‌های (معجزه آسای) مان به سوی فرعون و اشراف او فرستادیم؛ و [لی تکبّر ورزیدند، و گروهی خلافکار شدند. (75)

و هنگامی که حقّ از نزد ما به سوی آنان آمد، گفتند:» قطعاً این، سحری آشکار است! « (76)

موسی گفت:» آیا درباره حق، هنگامی که به سوی شما آمد، (چنین) می‌گویید؟! آیا این سحر است در حالی که ساحران رستگار (و پیروز) نمی‌شوند؟! « (77)

(فرعونیان به موسی) گفتند:» آیا به سراغ ما آمده‌ای که ما را، از آنچه پدرانمان را بر آن یافته‌ایم، بازگردانی، و بزرگی (و ریاست) در زمین، از آنِ شما دو (نفر) باشد؟! و ما تصدیق کننده شما دو (نفر) نیستیم. « (78)