ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 220

و چرا هیچ آبادی نبود که (اهل آن) ایمان آورند و ایمانشان به آنان سود بخشد؟! مگر قوم یونس، هنگامی که ایمان آوردند، عذاب رسوایی را در زندگی پست (دنیا) از آنان برطرف ساختیم؛ و تا زمان (مرگ) بهره‌مندشان ساختیم. (98)

و اگر (بر فرض) پروردگارت می‌خواست، حتماً تمام کسانی که در روی زمین هستند، همگی آنان، ایمان می‌آوردند؛ و آیا تو مردم را وا می‌داری تا اینکه مؤمن شوند؟! (99)

و برای هیچ کس (ممکن) نیست که جز با رخصت خدا ایمان آورد. و [خدا] بر کسانی که خردورزی نمی‌کنند، پلیدی قرار می‌دهد. (100)

(ای پیامبر) بگو:» بنگرید در آسمان‌ها و زمین چه چیزی است؟ «و [این نشانه‌ها و هشدارها برای گروهی که (بخاطر لجاجت) ایمان نمی‌آورند، (چیزی از عذاب را) دفع نمی‌کند! (101)

و آیا (مشرکان) جز همانند روزگاران کسانی که پیش از آنان در گذشتند، انتظار می‌کشند؟! بگو:» پس منتظر باشید که من (هم) با شما از منتظرانم! « (102)

سپس فرستادگانمان و کسانی را که ایمان آوردند، نجات می‌دهیم؛ همچنین بر ما حقّ است که مؤمنان را نجات دهیم. (103)

بگو:» ای مردم! اگر از دین من در شک هستید، پس کسانی را که غیر از خدا می‌پرستید، نمی‌پرستم؛ و لیکن خدایی را پرستش می‌کنم که (جان) شما را بطور کامل می‌گیرد؛ و فرمان داده شده‌ام که از مؤمنان باشم. (104)

و (به من فرمان داده شده:) که رویِ (وجود) خود را به دین حق گرایانه، راست دار؛ و هرگز از مشرکان مباش! (105)

و غیر از خدا، چیزی را که سودی به تو نمی‌رساند و زیانی به تو نمی‌رساند، مخوان (و پرستش مکن؛) و اگر (چنین) کنی، پس آنگاه در واقع تو از ستمکاران خواهی بود. (106)