ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 235

و اگر (بر فرض) پروردگارت می‌خواست، حتماً [همه مردم را یک امّت قرار می‌داد؛ و [لی پیوسته اختلاف کنندگانند؛ (118)

مگر کسی که پروردگارت (بر او) رحم کند؛ و برای همین آنان را آفرید. و سخن (سنت‌گونه) پروردگارت به اتمام رسیده، که: قطعاً جهنّم را از (سرکشان) جن و انسان‌ها همگی پُر خواهم کرد! (119)

و هر [یک از اخبار بزرگ فرستادگان (الهی) را برای تو حکایت می‌کنیم، چیزی که به وسیله آن دلت را استوار می‌گردانیم؛ و در این (اخبار) حق و پند و یادآوری برای مؤمنان، به تو رسیده است. (120)

و به کسانی که ایمان نمی‌آورند، بگو:» هر چه مقدور شماست، انجام دهید؛ که ما (هم) انجام می‌دهیم! (121)

و منتظر باشید که ما (هم) منتظریم. « (122)

و نهان آسمان‌ها و زمین، فقط از آنِ خداست؛ و همه کارها تنها به سوی او بازگردانده می‌شود؛ پس او را پرستش کن؛ و بر او توکّل نمای؛ و پروردگارت از آنچه انجام می‌دهید، غافل نیست. (123)

12- سورة یوسف‌

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

الف، لام، را، آن [ها] آیاتِ کتابِ روشنگر است. (1)

در حقیقت ما آن را در حالی که خواندنیِ (واضحِ) عربی است، فرو فرستادیم، تا شاید شما خردورزی کنید. (2)

ما نیکوترین حکایت‌ها (و روش قصه‌گویی) را به سبب این قرآن، که به سوی تو وحی کردیم، برای تو حکایت می‌کنیم؛ و مسلّماً پیش از این، از بی‌خبران بودی. (3)

(یاد کن) هنگامی را که یوسف به پدرش گفت:» ای پدر [م ، براستی من در خواب یازده سیاره، و خورشید و ماه را دیدم، آنها را دیدم در حالی که برای من فروتن بودند. « (4)