ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 263

و بیقین در آسمان برج‌هایی قرار دادیم، و آن را برای بینندگان آراستیم؛ (16)

و آن را از هر شیطان رانده شده‌ای حفظ کردیم؛ (17)

مگر آن کس که دزدانه گوش فرا دهد و شهابی روشن او را دنبال کند. (18)

و زمین را گستراندیم؛ و در آن [کوه‌های استواری افکندیم؛ و از هر چیز متناسبی در آن رویاندیم؛ (19)

و در آن (زمین) برای شما و کسانی که (شما) روزی دهنده آن [ها] نیستید، وسایل زندگی قرار دادیم. (20)

و هیچ چیزی نیست جز آنکه منابعش نزد ماست؛ و [لی جز به اندازه معیّن آن را فرو نمی‌فرستیم. (21)

و باد [ها] را بارور کننده (ابرها و گیاهان) فرستادیم؛ و از آسمان آبی فرو فرستادیم، و شما را با آن سیراب ساختیم؛ در حالی که شما ذخیره‌ساز آن نیستید. (22)

و قطعاً ما خود، زنده می‌کنیم و می‌میرانیم؛ و ما وارث (همه جهان) هستیم. (23)

و بیقین پیشگامان شما را شناختیم؛ و یقیناً متأخران را (هم) شناختیم. (24)

و در حقیقت پروردگار تو خود، آن (مردم) ان را گردآوری می‌کند؛ [چرا] که او فرزانه داناست. (25)

و بیقین انسان را از گِل خشکیده‌ای که از گِل سیاه (بدبوی مانده) شکل یافته، گرفته شده بود، آفریدیم. (26)

و پیش از آن جن را از آتش باد سوزان آفریدیم. (27)

و (یاد کن) هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان گفت:» در واقع من آفریننده بشری هستم که از گِل خشکیده‌ای که از گِل سیاهِ (بدبوی مانده) شکل یافته، گرفته شده است؛ (28)

و هنگامی که او را مرتب نمودم، و از روح خود در او دمیدم، پس برای او سجده کنان در افتید. « (29)

و فرشتگان همه آنها، دسته جمعی سجده کردند؛ (30)

جز ابلیس، که سر باز زد از اینکه با سجده کنندگان باشد. (31)