ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 265

هنگامی که بر او وارد شدند و گفتند:» سلام «؛ (ابراهیم) گفت:» در واقع ما از شما هراسانیم! « (52)

(فرشتگان) گفتند:» نهراس! که ما تو را به پسری دانا مژده می‌دهیم. « (53)

گفت:» آیا مرا مژده می‌دهید با اینکه پیری به من رسیده است؟! پس به چه چیز مژده می‌دهید؟! « (54)

گفتند:» تو را به حق مژده دادیم؛ پس از ناامیدان مباش. « (55)

(ابراهیم) گفت:» و جز گمراهان، چه کسی از رحمت پروردگارش ناامید می‌شود؟! « (56)

(و در ادامه) گفت:» پس ای فرستادگان [خدا، جریانِ کار شما چیست؟ « (57)

(فرشتگان) گفتند:» در حقیقت ما به سوی گروهی خلافکار فرستاده شده‌ایم؛ (58)

مگر خاندان لوط، [چرا] که ما قطعاً نجات دهنده همه آنانیم، (59)

جز زنش، که مقدّر کرده‌ایم حتماً او از بازماندگان (در شهر) باشد. « (60)

و هنگامی که فرستادگان [خدا] به سراغ خاندان لوط آمدند، (61)

(لوط) گفت:» در واقع شما گروهی ناشناخته هستید! « (62)

(فرشتگان) گفتند:» بلکه چیزی را برای تو آوردیم که (کافران) همواره در آن تردید می‌کردند؛ (63)

و حق را برای تو آورده‌ایم؛ و قطعاً ما راستگوییم؛ (64)

پس در پاره‌ای از شب خانواده‌ات را حرکت ده، و از پی آنان برو، و هیچ یک از شما روی برنگرداند، و از هر جا که دستور داده می‌شوید، بگذرید. « (65)

و به سوی او (لوط) آن کار را وحی کردیم که صبحگاهان دنباله (نسل) آن (خلاف کار) ان قطع خواهد شد. (66)

و مردم شهر در حالی که شادی می‌کردند (به سوی خانه لوط) آمدند. (67)

(لوط) گفت:» در حقیقت اینان میهمانان من‌اند، پس [مرا] رسوا مکنید؛ (68)

و خودتان را از (عذاب) خدا حفظ کنید، و [مرا] خوار مسازید. « (69)

(قوم لوط) گفتند:» و آیا تو را از (میهمان پذیری) جهانیان منع نکردیم؟! « (70)