ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 306

ای یحیی! کتاب (خدا) را با قوّت بگیر. و در حال کودکی، فرمان (نبوّت) را به او دادیم. (12)

و از نزد خود مهربانی (و رحمت) و پاکی (به او دادیم؛) و خودنگهدار (و پارسا) بود. (13)

و نسبت به پدر و مادرش نیکوکار بود؛ و زورگوی نافرمان نبود. (14)

و سلام بر او باد، روزی که تولّد یافت، و روزی که می‌میرد، و روزی که زنده برانگیخته می‌شود! (15)

و در کتاب (قرآن)، مریم را یاد کن، هنگامی که از خانواده‌اش به مکان شرقی (بیت المقدس) کناره گرفت. (16)

و در برابر آنان پرده‌ای (بر خود) گرفت. و روح خود (جبرئیل) را به سوی او فرستادیم؛ و در حالی که بشری درست اندام بود، بر او نمایان شد. (17)

(مریم) گفت:» من از (شرِّ) تو، به (خدای) گسترده‌مهر پناه می‌برم، اگر خودنگهداری، (پس از عذاب خدا بترس!) (18)

(فرشته) گفت:» من فقط فرستاده پروردگارِ توام؛ برای اینکه پسری پاک به تو ببخشم. « (19)

(مریم) گفت:» چگونه برای من پسری خواهد بود، در حالی که هیچ بشری با من تماس نگرفته است، و تجاوزکارِ (آلوده) نبوده‌ام؟! « (20)

(فرشته) گفت:» چنین است، پروردگار تو گفته که آن (کار) بر من آسان است. و (عیسی را آفریدیم) تا او را نشانه‌ای برای مردم و رحمتی از جانب خود قرار دهیم؛ و (این) کاری پایان یافته است! « (21)

و (مریم) به او (عیسی) باردار شد؛ و با او به مکان دوردستی کناره گرفت؛ (22)

و درد زایمان، او را به سوی تنه درخت خرمایی کشاند؛ (مریم) گفت:» ای کاش من پیش از این مرده بودم، و کاملًا فراموش شده بودم. « (23)

و از زیر پای او ندا داد که:» اندوهگین مباش، چرا که پروردگارت زیر پای تو چشمه آبی (و کودکی شریف) قرار داده است؛ (24)

و تنه درخت خرما را به سوی خود تکان ده، تا رطب تازه‌ای بر تو فرو ریزد؛ (25)