ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 307

و بخور، و بنوش؛ و دیده روشن دار، و اگر از جنس بشر کسی را دیدی، پس بگو:» در واقع من برای (خدای) گسترده‌مهر روزه‌ای نذر کرده‌ام؛ و امروز با هیچ انسانی سخن نمی‌گویم. « (26)

و (مریم) در حالی که او را در آغوش گرفته بود، وی را نزد قومش آورد؛ گفتند:» ای مریم! بیقین چیزی شگفت (و زشت) آورده‌ای! (27)

ای (همانند) خواهر هارون (در پاکی)، پدرت مرد بدی نبود، و مادرت زن تجاوزکار (و آلوده) نبود! « (28)

و (مریم) به سوی آن (عیسی) اشاره کرد؛ گفتند:» چگونه با کسی که به صورت کودکی در گاهواره است، سخن بگوییم؟! « (29)

(عیسی) گفت:» براستی که من بنده خدایم؛ به من کتاب (انجیل) عطا کرده؛ و مرا پیامبر قرار داده است؛ (30)

و هر جا که باشم مرا خجسته قرار داده؛ و تا هنگامی که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات سفارش کرده است؛ (31)

و نسبت به مادرم نیکوکار (قرار داده؛) و مرا زورگوی بدبخت قرار نداده است. (32)

و سلام (خدا) بر من باد، روزی که متولّد شدم، و روزی که می‌میرم، و روزی که زنده برانگیخته خواهم شد! « (33)

این (سرگذشت) عیسی پسر مریم است، گفتار حقّی که در آن تردید می‌کنند. (34)

هرگز برای خدا شایسته نیست که فرزندی برگیرد او منزّه است؛ هنگامی که چیزی را اراده کند، پس فقط به آن می‌گوید:» باش «پس (فوراً موجود) می‌شود. (35)

» و در حقیقت خدا پروردگارِ من و پروردگار شماست؛ پس او را بپرستید؛ که این راهی راست است. « (36)

و [لی حزب‌هایی از میان آن (مسیحی) ان اختلاف کردند؛ پس وای به حال کسانی که کفر ورزیدند، از حضور روز بزرگِ (رستاخیز)! (37)

روزی که نزد ما می‌آیند، چقدر شنوا و بینایند! لیکن ستمکاران امروز در گمراهی آشکاری هستند. (38)