ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 321

(خدا می) فرماید:» اینگونه (تو را گرد می‌آوریم زیرا) نشانه‌های ما به تو رسید و آنها را به فراموشی سپردی، و همچنان امروز فراموش می‌شوی. (126)

و اینگونه کسی را که زیاده‌روی کرده، و به نشانه‌های پروردگارش ایمان نیاورده، کیفر می‌دهیم؛ و حتماً عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است. « (127)

و آیا برای آنان روشن نکرد که چه بسیار گروه‌هایی را پیش از آنان هلاک کردیم در حالی که (این کافران) در خانه‌های آنان راه می‌روند؟! مسلماً در آن [ها] نشانه‌هایی برای صاحبان اندیشه است. (128)

و اگر نبود سخن (سنت گونه) ای که از طرف پروردگارت از پیش مقرر شده بود و سرآمد معین (و حتمی عمر شما)، حتماً (عذاب آنان) لازم می‌شد. (129)

پس بر آنچه می‌گویند، شکیبا باش؛ و پیش از طلوع خورشید، و قبل از غروب آن، با ستایش پروردگارت تسبیح گوی؛ و بخشی از شبانگاهان و اطراف روز تسبیح گوی؛ باشد که خشنود شوی. (130)

و هرگز چشمانت را خیره مکن به آنچه که گروه‌هایی از ایشان را بدان بهره‌مند کردیم؛ در حالی که شکوفه‌های زندگی پست (دنیا) است؛ تا آنان را در آن بیازماییم؛ و روزیِ پروردگارت بهتر و پایدارتر است. (131)

و خاندانت را به نماز فرمان ده؛ و بر [انجام آن شکیبایی ورز؛ از تو هیچ روزی نمی‌خواهیم؛ (چرا که) ما به تو روزی می‌دهیم؛ و فرجام (نیک) برای (صاحبان) پارسایی (و خود نگهداری) است. (132)

و (مخالفان) گفتند:» چرا (پیامبر) نشانه‌ای (معجزه‌آسا) از طرف پروردگارش برای ما نمی‌آورد؟! «و (بگو:) آیا دلیل روشنِ آنچه در کتاب‌های نخستین بوده، برای آنان نیامده است؟! (133)

و اگر (بر فرض) ما آنان را پیش از آن (فرستادن قرآن و پیامبر) با عذابی هلاک می‌کردیم، حتماً (در قیامت) می‌گفتند:» [ای پروردگار ما! چرا فرستاده‌ای به سوی ما نفرستادی تا پیش از آنکه خوار شویم و رسوا گردیم، از آیات تو پیروی کنیم؟! « (134)

بگو:» همه منتظریم، پس انتظار بکشید که بزودی خواهید دانست چه کسی اهل راه درست است، و چه کسی راهنمایی شده است! « (135)