ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 327

و آن (بت) ان را قطعه قطعه کرد، مگر بزرگشان را، تا شاید آنان به سویش بازگردند. (58)

(بت پرستان) گفتند:» چه کسی این (کار) را با معبودهای ما انجام داده است، قطعاً او از ستمکاران است. « (59)

(گروهی) گفتند:» شنیدیم جوان پسری که به او ابراهیم گفته می‌شود، آن (بت) ان را (به بدی) یاد می‌کرد. « (60)

(بت پرستان) گفتند:» او را در برابر دیدگان مردم بیاورید، تا شاید آنان گواهی دهند. « (61)

گفتند:» ای ابراهیم آیا تو این (کار) را با معبودهای ما انجام داده‌ای؟! « (62)

گفت:» بلکه همین بزرگشان آن (کار) را انجام داده است. پس اگر همواره سخن می‌گویند از آن (بت) ان بپرسید. « (63)

و به خویشتن خویش بازگشتند؛ و گفتند:» در واقع فقط شما ستمکارید! « (64)

سپس آنان سرافکنده شدند؛ (و با اعتراض به ابراهیم گفتند:) بیقین می‌دانی که اینها سخن نمی‌گویند. (65)

(ابراهیم) گفت:» پس آیا جز خدا، چیزی را می‌پرستید که هیچ چیزی به شما سود نمی‌رساند، و زیانی برای شما ندارد؟! (66)

اف بر شما و بر آنچه، جز خدا، می‌پرستید! و آیا خردورزی نمی‌کنید؟! « (67)

(بت‌پرستان) گفتند:» اگر می‌خواهید کاری انجام دهید، او را بسوزانید و معبودهایتان را یاری کنید. « (68)

گفتیم:» ای آتش! بر ابراهیم سرد و سلامت باش. « (69)

و خواستند برای او نقشه‌ای بکشند (و نابودش کنند)، و [لی آنان را زیانکارترین (مردم) قرار دادیم. (70)

و او و لوط را به سوی سرزمینی نجات دادیم، که برای جهانیان در آن برکت نهادیم. (71)

و اسحاق، و یعقوب را (به عنوان نعمتی) افزون به وی بخشیدیم؛ و همه را شایسته قرار دادیم. (72)