ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 329

و از شیطان‌ها کسانی برایش غواصی می‌کردند؛ و کاری غیر از آن (نیز) انجام می‌دادند؛ و آنها را (از سرکشی) حفظ می‌کردیم. (82)

و (یاد کن) ایّوب را هنگامی که پروردگارش را ندا در داد که:» به من زیان (و رنج) رسیده، در حالی که تو مهرورزترینِ مهرورزانی. « (83)

و (دعای) او را پذیرفتیم؛ و آنچه از (رنج و) زیان بر او بود، بر طرف ساختیم؛ و خانواده‌اش و همانندشان را همراه آنان به وی [باز] دادیم؛ تا رحمتی از جانب ما و یادمانی برای پرستش کنندگان باشد. (84)

و (یاد کن) اسماعیل و ادریس و ذو الکِفل را در حالی که همه از شکیبایان بودند؛ (85)

و آنان را در رحمت خود وارد ساختیم؛ [چرا] که آنان از شایستگان بودند. (86)

و (یاد کن) ذو النُون [یونس را هنگامی که خشمناک (از میان قوم خود) رفت، و یقین کرد که بر او تنگ نخواهیم گرفت؛ و [لی در تاریکی‌ها ندا در داد که:» هیچ معبودی جز تو نیست؛ منزّهی تو! در حقیقت من از ستمکاران بودم. « (87)

و (دعای) او را پذیرفتیم؛ و او را از اندوه نجات دادیم؛ و این گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم. (88)

و (یاد کن) زکریا را هنگامی که پروردگارش را ندا در داد:» پروردگارا، مرا تنها وامگذار (و فرزندی به من عطا کن!) و تو بهترین وارثانی. « (89)

و (دعای) او را اجابت کردیم، و به او یحیی را بخشیدیم و همسرش را برای او شایسته (بارداری) گردانیدیم؛ [چرا] که آنان در (انجام) نیکی‌ها، پیوسته بر همدیگر پیشی می‌گرفتند؛ و ما را مشتاقانه و ترسان می‌خواندند؛ و برای ما فروتن بودند! (90)