ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 367

26- سورة الشعراء

ترجمه قرآن 399

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

طا، سین، میم. (1)

آن آیاتِ کتابِ روشنگر است. (2)

شاید تو بخاطر اینکه (مشرکان) مؤمن نمی‌شوند، خودت را هلاک کنی. (3)

اگر بخواهیم، نشانه‌ای (معجزه‌آسا) از آسمان بر آنان فرود آوریم، و گردن‌هایشان در برابر آن فروتن گردد. (4)

و هیچ یادآوری نوینی از طرف (خدای) گسترده‌مهر برای آنان نمی‌آید مگر در حالی که از آن رویگردان می‌شوند. (5)

و بیقین تکذیب کردند؛ پس بزودی خبرهای بزرگِ چیزی که آن را همواره ریشخند می‌کردند، به آنان خواهد رسید. (6)

و آیا به سوی زمین نظر نکرده‌اند، که چه بسیار (انواع گیاهان) از هر جفتِ ارجمند در آن رویاندیم؟! (7)

قطعاً در آن [ها] نشانه‌ای است، و [لی بیشترشان مؤمن نیستند. (8)

و مسلماً تنها پروردگار تو شکست‌ناپذیر [و] مهرورز است. (9)

و (یاد کن) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سراغ قوم ستمکار برو؛ (10)

(همان) قوم فرعون، آیا (از ستمکاری و کفر) خود نگهداری نمی‌کنند؟! (11)

(موسی) گفت:» پروردگارا! در حقیقت من می‌ترسم که [مرا] تکذیب کنند! (12)

و سینه‌ام تنگ می‌شود، و (گره) زبانم باز نمی‌شود؛ پس (رسالت را) به سوی هارون (نیز) بفرست. (13)

و آنان بر (گردن) من پیامد (گناه قتل نوشته) دارند؛ پس می‌ترسم که [مرا] بکشند! « (14)

(خدا) فرمود:» هرگز چنین نیست، (تو را نمی‌کشند)، پس هر دو با نشانه‌های (معجزه‌آسای) ما بروید؛ که ما با شما شنونده هستیم. (15)

و هر دو به سراغ فرعون بروید و بگویید:» در حقیقت ما فرستاده پروردگار جهانیان هستیم؛ (16)

(و پیام او این است) که بنی اسرائیل (فرزندان یعقوب) را با ما بفرست. « (17)

(فرعون) گفت:» آیا تو را در کودکی در میان خود پرورش ندادیم، و سالیانی از عُمرت را در میان ما درنگ نکردی؟! (18)

و (آیا) انجام ندادی کار خود را (در مورد کشتن یک نفر از ما) که انجام دادی. در حالی که تو از ناسپاسانی! « (19)