ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 376

و آنان را نسزد؛ و نمی‌توانند. (211)

[چرا که آنان از شنیدن (اخبار وحی) کنار زده شده‌اند. (212)

و (ای پیامبر!) هیچ معبود دیگری را با خدا مخوان (و پرستش مکن،) که از عذاب شدگان خواهی شد. (213)

و خاندان نزدیکت را هشدار ده. (214)

و بال (عطوفت و فروتنی) خود را برای کسانی از مؤمنان که از تو پیروی می کنند فروآر. (215)

و اگر تو را نافرمانی کنند پس بگو:» در حقیقت من نسبت به آنچه انجام می‌دهید غیر متعهدم. « (216)

و بر (خدای) شکست‌ناپذیر [و] مهرورز توکّل نما. (217)

(همان) کسی که تو را به هنگامی که (برای نماز) می‌ایستی، می‌بیند؛ (218)

و دگرگونی (حالات) تو را در [میان سجده کنندگان (می‌نگرد)؛ (219)

[چرا] که تنها او شنوا [و] داناست. (220)

آیا به شما خبر دهم که شیطان‌ها بر چه کسی فرود می‌آیند؟! (221)

بر هر دروغ زن گنه پیشه فرود می‌آیند؛ (222)

در حالی که شنیده (های خود) را (به سوی دیگران) فرو می‌افکنند، و بیشترشان دروغگویند. (223)

و (پیامبر شاعر نیست زیرا) شاعران، گمراهان از آنان پیروی می کنند. (224)

آیا نظر نکرده‌ای که آنان در هر سرزمینی سرگردانند؟ (225)

و اینکه آنان آنچه را که انجام نمی‌دهند، می‌گویند؟! (226)

مگر کسانی که ایمان آورده و [کارهای شایسته انجام داده، و خدا را بسیار یاد کردند، و بعد از ستم دیدگی، (از شعر خود) یاری جستند (و دفاع کردند)؛ و کسانی که ستم کردند بزودی خواهند دانست که به کدام بازگشتگاه برخواهند گشت. (227)