ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 409

و از نشانه‌های او این است که: بادها را مژده رسان می‌فرستد و تا شما را از (باران) رحمتش بچشاند، و تا کشتی‌ها به فرمانش روان شوند، و تا از بخشش او (روزی) بجویید؛ و باشد که شما سپاسگزاری کنید. (46)

و بیقین پیش از تو فرستادگانی را به سوی قومشان فرستادیم و با دلیل‌های روشن به سراغ آنان آمدند. و از کسانی که خلافکاری کردند انتقام گرفتیم؛ و یاری مؤمنان، حقّی بر عهده ماست. (47)

خدا کسی است که بادها را می فرستد و ابری را بر می‌انگیزند، و آن را در آسمان، هر گونه که بخواهد، می‌گستراند و آن را قطعه قطعه می‌گرداند، پس باران را می‌بینی در حالی که از لا بلای آن خارج می‌شود؛ و هنگامی که آن (باران) را به هر کس از بندگانش که بخواهد، برساند، ناگهان آنان شادی می‌کنند (و مژده می‌دهند)! (48)

و مسلماً پیش از آنکه برآنان فروفرستاده شود (دقیقاً تا) پیش از آن مأیوس بودند. (49)

پس به آثار رحمت الهی بنگر که چگونه زمین را بعد از مردنش زنده می‌کند؛ قطعاً آن (خدا) زنده کننده مردگان است و او بر هر چیزی تواناست. (50)

و اگر بادی (سوزان) بفرستیم و آن را زرد شده ببینند، حتماً بعد از آن ناسپاس می‌گردند. (51)

پس در حقیقت تو ن (می‌توانی سخن را) به گوش مردگان برسانی، و ن (می‌توانی) صدایت را به گوش ناشنوایان برسانی، هنگامی که پشت کرده روی برمی‌تابند. (52)

و تو راهنمای کور (دل) ان از گمراهی‌شان نیستی، (تو سخنت را) نمی‌شنوانی جز به کسانی که به نشانه‌های ما ایمان می‌آورند؛ چرا که آنان تسلیم شده اند. (53)

خدا کسی است که شما را از کم‌توانی آفرید؛ سپس بعد از کم‌توانی، نیرویی قرارداد، آنگاه بعد از نیرو (مندی) کم‌توانی و پیری قرارداد؛ (خدا) آنچه را بخواهد می آفریند، و او دانا [و] تواناست. (54)