ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 416

پهلوهایشان (برای نماز) از بسترها بلند می‌شود، در حالی که پروردگارشان را بخاطر ترس و امید می‌خوانند، و از آنچه که روزی آنان کرده‌ایم (در راه خدا) مصرف می‌کنند. (16)

پس هیچ شخصی نمی‌داند آنچه از (مایه) روشنی چشمان برای شان نهفته شده، به پاداش آنچه همواره انجام می‌دادند. (17)

و آیا کسی که مؤمن باشد همانند کسی است که نافرمانبردار است؟ مساوی نیستند. (18)

کسانی که ایمان آوردند و [کارهای شایسته انجام دادند، پس بوستان‌های (بهشتی) منزلگاه برای آنان است، در حالی که (نخستین) پذیرایی است بخاطر آنچه همواره انجام می‌دادند. (19)

و امّا کسانی که نافرمانبردار شدند، پس مقصدشان آتش است؛ هر گاه بخواهند که از آن خارج شوند، در آن بازگردانده می‌شوند. و به آنان گفته می‌شود:» بچشید عذاب آتشی را که همواره آن را دروغ می انگاشتید! « (20)

و قطعاً غیر از عذاب بزرگ‌تر (اخروی)، از عذاب نزدیک‌تر (دنیوی) به آنان می چشانیم، باشد که آنان بازگردند. (21)

و چه کسی ستمکارتر است از کسی که نشانه‌های پروردگارش (به او) تذکّر داده شده، سپس از آن [ها] روی گرداند؟! مسلماً ما از خلافکاران انتقام گیرنده‌ایم. (22)

و بیقین به موسی کتاب (تورات) دادیم؛ و از ملاقاتش در تردید مباش، و آن را رهنمودی برای بنی اسرائیل (فرزندان یعقوب) قراردادیم. (23)

و از آنان پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) راهنمایی می‌کردند؛ چون که شکیبایی نمودند و همواره به آیات ما یقین داشتند. (24)