ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 433

و از کتاب های (الهی) به آنان نداده‌ایم که آن را درس بخوانند، و پیش از تو هیچ هشدارگری به سوی آنان نفرستادیم. (44)

و کسانی که پیش از آنان بودند (نیز آیات الهی و پیامبران را) دروغ انگاشتند، در حالی که (اینان) به یک دهُم آنچه به آنان دادیم نرسیده‌اند، و فرستادگان مرا تکذیب کردند؛ پس (ببین مجازات) انکار (من) چگونه بود؟ (45)

بگو:» شما را فقط به یک (چیز) پند می‌دهم، اینکه: دو دو و یک یک برای خدا بپاخیزید، سپس تفکّر کنید که همنشین شما (پیامبر) هیچ جنونی ندارد؛ او برای شما جز هشدارگری پیش از (فرارسیدن) عذاب شدید نیست! « (46)

بگو:» آنچه از پاداش از شما خواسته‌ام پس آن برای (خود) شماست؛ پاداش من جز بر عهده خدا نیست؛ و او بر هر چیزی گواه است. « (47)

بگو:» در حقیقت پروردگار من حق را (بر دل‌ها) می افکند، (و او به اسرار) نهان‌ها بسیار داناست. « (48)

بگو:» حق آمده؛ و (دیگر) باطل آغاز نمی کند و باز نمی‌گردد. « (49)

بگو:» اگر گمراه‌شوم، پس فقط به زیان خودم گمراه می‌شوم؛ و اگر رهنمون شوم پس بوسیله آنچه پروردگارم به سوی من وحی می کند (هدایت می‌یابم)؛ که او شنوای نزدیک است. « (50)

و اگر (بر فرض) ببینی هنگامی را که (کافران) وحشت زده‌اند، چرا که هیچ (راه) گریزی نیست، و از مکانی نزدیک (به عذاب) گرفتار شده اند. (تعجب خواهی کرد!) (51)

و می‌گویند:» بدان (حق) ایمان آوردیم. «و [لی آنان چگونه از مکانی دور (به ایمان) دسترسی پیدا کنند؟! (52)