ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 435

و آیا کسی که بدی کردارش برای او آراسته شده است و آن را نیکو می‌بیند (همانند کسی است که واقع را آنچنان که هست می‌بیند)؟! پس در واقع خدا هر کس را (بخاطر اعمالش) بخواهد در گمراهی وانهد، و هر کس را بخواهد (و شایسته بداند) راهنمایی کند؛ پس بخاطر حسرت‌ها (ی گوناگون) بر آنان جانت (از دست) نرود؛ که خدا به آنچه با زیرکی انجام می‌دهند داناست. (8)

و خدا کسی است که بادها را فرستاد و (بادها) ابری را بر می‌انگیزند، و آن را به سوی سرزمین مرده راندیم، و بوسیله آن، زمین را پس از مردنش زنده می‌کنیم؛ زنده کردن (مردگان نیز) اینچنین است. (9)

کسی که همواره عزّت می‌خواهد، پس (از خدا بخواهد، چرا که) همه عزّت فقط از آن خداست؛ سخنان پاکیزه فقط به سوی او بالا می‌رود، و کار شایسته آن را بالا می‌برد؛ و کسانی که فریبکاری بد می‌کنند برای آنان عذاب شدیدی است و فریب آنان خود هلاک می‌گردد. (10)

و خدا شما را از خاکی آفرید، سپس از آب اندک سیّال، سپس شما را به صورت جفت‌هایی قرار داد؛ و هیچ ماده‌ای باردار نمی‌شود و نمی‌زاید مگر به علم او، و هیچ کهنسالی عمر طولانی نمی‌کند، و از عمرش کاسته نمی‌شود، مگر اینکه در کتاب (علم الهی ثبت) است؛ در حقیقت آن (کارها) بر خدا آسان است. (11)

و دو دریا یکسان نیستند: این (یکی) خوشی گوار [و] نوشیدنش گواراست، و آن (دیگری) شور تلخ است؛ و از هر (دو) گوشت تازه می‌خورید و زیوری که آن را می‌پوشید بیرون می‌آورید؛ و کشتی‌ها را در آن (آب) شکافنده می‌بینی، تا از بخشش او بهره جویید؛ و تا شاید شما سپاسگزاری کنید. (12)

(خدا) شب را در روز وارد می‌کند، و روز را در شب وارد می‌کند، و (منافع) خورشید و ماه را مسخّر ساخته، در حالی که هر کدام تا سرآمد معیّنی روانند؛ این خدا، پروردگار شماست؛ فرمانروایی تنها از آن اوست؛ و کسانی را که جز او می‌خوانید (و می‌پرستید) مالک هیچ پوست هسته خرمایی نیستند. (13)

اگر آن (معبود) ان را بخوانید (صدا و) دعای شما را نمی‌شنوند، و اگر (بر فرض) می‌شنیدند (دعای) شما را نمی‌پذیرفتند؛ و روز رستاخیز، شرک (و پرستش) شما را منکر می‌شوند؛ و (هیچ کس) مانند (خدای) آگاه، تو را با خبر نمی‌سازد. (14)

ای مردم! شما به خدا نیازمندید، و فقط خدا توانگر [و] ستوده است. (15)