ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 437

تو جز هشدارگری نیستی. (23)

در واقع ما تو را به حق، بشارتگر و هشدارگر فرستادیم؛ و هیچ امتی نبوده مگر آنکه هشدارگری در آن گذشته است. (24)

و اگر تو را تکذیب کنند، پس بتحقیق کسانی که پیش از آنان بودند (نیز پیامبران خود را) تکذیب کردند؛ در حالی که فرستادگانشان با دلایل روشنِ (معجزه آسا) و نوشته‌های متین و کتاب روشنی بخش، به سراغ آنان آمدند. (25)

سپس کسانی را که کفر ورزیدند گرفتار (مجازات) ساختیم؛ پس انکار [من چگونه بود؟! (26)

آیا نظر نکرده‌ای که خدا از آسمان، آبی فرو فرستاد، بوسیله آن محصولاتی که رنگ‌هایش متفاوت است (از زمین) خارج ساختیم، و از کوه‌ها راه‌ها (و رگه‌ها) ی سپید و سرخ، که رنگ‌هایش متفاوت است و سیاه سیاه (آفریدیم)؟! (27)

و از مردم و جنبندگان و دام‌ها (انواعی هستند) که رنگ‌هایشان همانگونه متفاوت است. از میان بندگان خدا، فقط دانشوران از او هراس دارند؛ [چرا] که خدا شکست ناپذیری بسیار آمرزنده است. (28)

در حقیقت کسانی که کتاب خدا را می‌خوانند [و پیروی می‌کنند] و نماز را بر پا می‌دارند، و از آنچه به آنان» روزی «داده‌ایم، پنهانی و آشکارا، (در راه خدا) مصرف می‌کنند، داد و ستدی بی کساد امید دارند. (29)

تا (خدا) پاداششان را بطور کامل به آنان بدهد و از بخشش خود برای‌شان بیفزاید؛ [چرا] که او بسیار آمرزنده [و] بسی سپاسگزار است. (30)

و آنچه از کتاب (قرآن) به سوی تو وحی کردیم فقط حق است، در حالی که مؤیّد (کتاب‌های) پیشین است؛ قطعاً خدا نسبت به بندگانش آگاه و بیناست. (31)

سپس کتاب (قرآن) را به کسانی از میان بندگانمان که برگزیدیم به ارث دادیم؛ پس برخی از آنان به خودشان ستم کردند، و برخی از آنان معتدل بودند، و برخی از آنان به رخصت الهی به نیکی‌ها پیشی گیرنده‌اند؛ این فقط فضیلت بزرگ است. (32)

(پاداش آنان) بوستان‌های (ویژه بهشت) ماندگار است در حالی که در آنها وارد می‌شوند، (و) در آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته می‌شوند، و لباس‌هایشان در آنجا حریر است. (33)

و می‌گویند:» ستایش مخصوص خدایی است که اندوه را از ما برطرف ساخت؛ قطعاً پروردگار ما بسیار آمرزنده [و] بسی سپاسگزار است؛ (34)