ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 438

(همان) کسی که از بخشش خود ما را در سرای ماندنی جای داد؛ در حالی که در آنجا هیچ رنج (جسمی) به ما نمی‌رسد، و (نیز) در آنجا هیچ خستگی (روحی) به ما نمی‌رسد. « (35)

و کسانی که کفر ورزیدند، آتش جهنّم برای آنهاست؛ (حکمِ) پایان (عمر) شان داده نمی‌شود تا بمیرند، و عذاب آن (جهنّم) از آنان کاسته نمی‌شود؛ این گونه هر (انسان) بسیار ناسپاس را کیفر می‌دهیم. (36)

و آن (دوزخی) ان در آنجا فریاد می‌زنند:» [ای پروردگار ما! ما را بیرون آور تا [کار] شایسته‌ای انجام دهیم غیر از آنچه همواره انجام می‌دادیم «. و (در پاسخ به آنان گفته می‌شود:) آیا شما را چندان عمر ندادیم که هر کس تذکّرپذیر است در آن (مدّت) متذکّر شود، و هشدارگر (ی از پیامبران) به سراغ شما نیامد؟! پس (عذاب را) بچشید و هیچ یاوری برای ستمکاران نیست! (37)

در حقیقت خدا دانای نهان آسمان‌ها و زمین است که او به (اسرار) درون سینه‌ها داناست. (38)

او کسی است که شما را جانشینانی در زمین قرارداد؛ و هر کس کفر ورزد، کفرش بر [زیان اوست، و کافران را کفرشان در نزد پروردگار آنان جز کنیه نمی‌افزاید، و (نیز) کفرشان جز زیان بر کافران نمی‌افزاید. (39)

بگو:» به من بنمایانید، آیا به نظر شما (معبودان و) شریکانتان که جز خدا می‌خوانید (و می‌پرستید) چه چیزی از زمین را آفریده‌اند، بلکه آیا آنان شرکتی در (آفرینش و مالکیت) آسمان‌ها داشته‌اند؟! بلکه آیا به آنان کتابی داده‌ایم و آنان دلیل روشنی از آن (برای شرک خود) دارند؟! «بلکه ستمکاران برخی آنان به برخی (دیگر) جز فریب، وعده نمی‌دهند. (40)

در حقیقت خدا (أجرام) آسمان‌ها و زمین را نگاه می‌دارد تا مبادا (از مسیر منحرف و) فنا شوند و اگر در (آستانه) فنا قرار گیرند، هیچ کس بعد از او آنها را نگاه نمی‌دارد؛ که او بردباری بسیار آمرزنده است. (41)

و با شدیدترین سوگندهایشان به خدا قسم خوردند که اگر هشدارگری (از پیامبران) به سراغ آنان آید، قطعاً از هر یک از امت‌ها (ی دیگر) ره‌یافته‌تر شوند؛ و (لی) هنگامی که هشدارگری به سراغ آنان آمد جز نفرت بر آنان نیفزود. (42)