ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 440

36- سورة یس‌

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

یا، سین. (1)

سوگند به قرآن حکمت آمیز. (2)

براستی که تو از [جمله فرستادگانی؛ (3)

بر راه راستی. (4)

و (این قرآن) فرو فرستاده (خدای) شکست‌ناپذیر مهرورز است. (5)

تا گروهی را هشدار دهی که پدرانشان هشدار داده نشدند، و آنان غافلند. (6)

بیقین گفتار (سنّت گونه‌ای) درباره بیشترشان تحقق یافته، چرا که آنان ایمان نمی‌آورند. (7)

در حقیقت ما در گردن‌هایشان غل‌هایی قرار دادیم، و آن (غل‌ها) تا چانه‌هاست، و سرهای آنان به بالا نگاه داشته شده است. (8)

و پیش روی آنان سدّ، و در پشت سرشان سدّی قرار دادیم؛ و (چشمانشان را) پوشانده‌ایم، پس آنان نمی‌بینند. (9)

برای آنان یکسان است که هشدارشان بدهی، یا هشدارشان ندهی، ایمان نمی‌آورند. (10)

[تو] فقط به کسی هشدار (سودمند) می‌دهی که از آگاه کننده (قرآن) پیروی کند؛ و از (خدای) گسترده‌مهر در نهان بهراسد؛ پس او را به آمرزش و پاداشی ارجمند مژده ده. (11)

در حقیقت ما خود مردگان را زنده می‌کنیم؛ و آنچه را از پیش فرستاده‌اند و آثارشان را می‌نویسیم؛ و همه چیز را در (کتاب) پیشوایِ روشنگر بر شمرده‌ایم. (12)

و برای آن (مشرک) ان مثلی بزن: اهل آبادی (انطاکیه) را هنگامی که فرستادگان (الهی) بدان (آبادی) آمدند؛ (13)

(همان) هنگامی که دو (فرستاده) را به سوی آنان فرستادیم، و [لی آن دو را تکذیب کردند، و با (فرستاده) سوّمی (آن دو را) تقویت کردیم، و گفتند:» مسلماً ما فقط به سوی شما فرستاده شده‌ایم. « (14)

(اهل آبادی) گفتند:» شما جز بشری همانند ما نیستید، و (خدای) گسترده‌مهر هیچ چیزی فرو نفرستاده است، شما جز دروغ نمی‌گویید! « (15)

(فرستادگان الهی) گفتند:» پروردگار ما می‌داند که قطعاً ما تنها به سوی شما فرستاده شده‌ایم، (16)