ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 444

و (ندا آید:) ای خلافکاران امروز جدا شوید. (59)

ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، [چرا] که او دشمن آشکاری برای شماست؟! (60)

و اینکه مرا بپرستید که این راه راست است؟ (61)

و بیقین گروه زیادی از شما را گمراه کرد، و آیا خردورزی نکرده‌اید؟! (62)

این جهنّمی است که همواره (بدان) وعده داده می‌شدید؛ (63)

امروز به سبب کفر ورزیدنتان وارد آن شوید (و می‌سوزید). (64)

امروز بر دهان‌هایشان مهر می‌نهیم، و دست‌هایشان با ما سخن می‌گویند و پاهایشان به آنچه همواره کسب می‌کردند گواهی می‌دهند! (65)

و اگر (بر فرض) بخواهیم حتماً چشمانشان را محو می‌کنیم؛ و به (سوی) راه بر یکدیگر پیشی گیرند، و [لی چگونه می‌بینند؟! (66)

و اگر (بر فرض) بخواهیم، حتماً آنان را بر جایشان مسخ (و زمینگیر) می‌کنیم، پس توان رفتن ندارند و بر نمی‌گردند. (67)

و هر کس را عمر درازش دهیم، وی را در آفرینش (وجود) نگون سار می‌سازیم؛ و آیا خردورزی نمی‌کنند؟! (68)

شعر به او [پیامبر] نیاموختیم، و شایسته او نیست؛ این (سخن) جز یاد آوری و قرآن روشنگر نیست. (69)

تا هر کس را که زنده (دل) است هشدار دهد؛ و گفتار (سنت گونه و وعده عذاب) بر کافران تحقق یابد. (70)

و آیا نظر نکرده‌اند که از آنچه دستان (قدرت) ما بر ساخته است، دام‌هایی برای آنان آفریدیم و آنان مالک آنها هستند؟! (71)

و آنها را برای‌شان فروتن (و رام) ساختیم، پس [وسیله سواری‌شان از برخی آنهاست و از برخی آنها می‌خورند؛ (72)

و برای آنان در آنها سودها و و نوشیدنی‌هاست؛ پس آیا سپاسگزاری نمی‌کنند؟! (73)

غیر از خدا معبودانی (برای پرستش) گزیده‌اند، باشد که آنان یاری شوند؛ (74)