- 1- سورة الفاتحة 1
- 2- سورة البقرة 2
- 3- سورة آل عمران 50
- 4- سورة النساء 77
- 5- سورة المائدة 106
- 6- سورة الأنعام 128
- 7- سورة الأعراف 151
- 8- سورة الأنفال 177
- 9- سورة التوبة 187
- 10- سورة یونس 208
- 11- سورة هود 221
- 12- سورة یوسف 235
- 13- سورة الرعد 249
- 14- سورة إبراهیم 255
- 15- سورة الحجر 262
- 16- سورة النحل 267
- 17- سورة الإسراء 282
- 18- سورة الکهف 293
- 19- سورة مریم 305
- 20- سورة طه 312
- 21- سورة الأنبیاء 322
- 22- سورة الحج 332
- 23- سورة المؤمنون 342
- 24- سورة النور 350
- 25- سورة الفرقان 359
- 26- سورة الشعراء 367
- 27- سورة النمل 377
- 28- سورة القصص 385
- 29- سورة العنکبوت 396
- 30- سورة الروم 404
- 31- سورة لقمان 411
- 32- سورة السجده 415
- 33- سورة الأحزاب 418
- 34- سورة سبإ 428
- 35- سورة فاطر 434
- 36- سورة یس 440
- 37- سورة الصافات 446
- 38- سورة ص 453
- 39- سورة الزمر 458
- 40- سورة غافر 467
- 41- سورة فصلت 477
- 42- سورة الشوری 483
- 43- سورة الزخرف 489
- 44- سورة الدخان 496
- 45- سورة الجاثیة 499
- 46- سورة الأحقاف 502
- 47- سورة محمد 507
- 48- سورة الفتح 511
- 49- سورة الحجرات 515
- 50- سورة ق 518
- 51- سورة الذاریات 520
- 52- سورة الطور 523
- 53- سورة النجم 526
- 54- سورة القمر 528
- 55- سورة الرحمن 531
- 56- سورة الواقعة 534
- 57- سورة الحدید 537
- 58- سورة المجادلة 542
- 59- سورة الحشر 545
- 60- سورة الممتحنة 549
- 61- سورة الصف 551
- 62- سورة الجمعة 553
- 63- سورة المنافقون 554
- 64- سورة التغابن 556
- 65- سورة الطلاق 558
- 66- سورة التحریم 560
- 67- سورة الملک 562
- 68- سورة القلم 564
- 69- سورة الحاقة 566
- 70- سورة المعارج 568
- 71- سورة نوح 570
- 72- سورة الجن 572
- 73- سورة المزمل 574
- 74- سورة المدثر 575
- 75- سورة القیامة 577
- 76- سورة الإنسان 578
- 77- سورة المرسلات 580
- 78- سورة النبإ 582
- 79- سورة النازعات 583
- 80- سورة عبس 585
- 81- سورة التکویر 586
- 83- سورة المطففین 587
- 82- سورة الانفطار 587
- 84- سورة الانشقاق 589
- 85- سورة البروج 590
- 86- سورة الطارق 591
- 87- سورة الأعلی 591
- 88- سورة الغاشیة 592
- 89- سورة الفجر 593
- 90- سورة البلد 594
- 91- سورة الشمس 595
- 92- سورة اللیل 595
- 93- سورة الضحی 596
- 94- سورة الشرح 596
- 95- سورة التین 597
- 96- سورة العلق 597
- 97- سورة القدر 598
- 98- سورة البینة 598
- 99- سورة الزلزلة 599
- 100- سورة العادیات 599
- 102- سورة التکاثر 600
- 101- سورة القارعة 600
- 104- سورة الهمزة 601
- 105- سورة الفیل 601
- 103- سورة العصر 601
- 107- سورة الماعون 602
- 106- سورة قریش 602
- 108- سورة الکوثر 602
- 113- سورة الفلق 603
- 112- سورة الإخلاص 603
- 114- سورة الناس 603
- 109- سورة الکافرون 603
- 110- سورة النصر 603
- 111- سورة المسد 603
38- سورة ص
به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز
صاد، سوگند به قرآن صاحب یاد (که تو برحقّی)! (1)
بلکه کسانی که کفر ورزیدند در نخوت و ستیز [و جدایی هستند. (2)
چه بسیار گروههایی را پیش از آنان هلاک کردیم؛ و (به هنگام عذاب، ما را) ندا دادند، در حالی که زمان پناهجویی نبود. (3)
و (مشرکان) به شگفت آمدند که (پیامبری) هشدارگر از میان آنان به سراغشان آمد؛ و کافران گفتند:» این ساحر بسیار دروغگویی است. (4)
آیا معبودان (متعدد) را معبود یگانه گردانیده است؟! قطعاً این چیزی بسیار شگفتآور است! « (5)
و اشراف آنان باشتاب به راه افتادند (و گفتند:) بروید و بر (پرستش) معبودانتان شکیبا باشید، قطعاً این چیزی است که خواسته شده است. (6)
این (مطالبِ پیامبر) را در آیین بازپسین نشنیدهایم؛ این (ادعا) جز دروغی بربافته نیست. (7)
آیا از میان ما، آگاه کننده [قرآن بر او [محمد] فروفرستاده شده است؟! بلکه آنان از (وحی) یادآور من، در شکاند، بلکه هنوز عذاب [من را نچشیدهاند. (8)
یا منابع رحمت پروردگار شکست ناپذیر [و] بسیار بخشنده تو نزد آنان است؟! (9)
یا فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان این دو است از آن آنان است؟! (اگر چنین است) پس با وسایلی به (آسمان) بالا روند. (10)
(آنان) لشکرکی از حزبها هستند که در آنجا شکست خوردهاند. (11)
پیش از آنان قوم نوح و عاد و فرعونِ صاحب میخها، (پیامبران ما را) تکذیب کردند. (12)
و (نیز) ثمود و قوم لوط و اهل ایکه (سرزمین پردرخت قوم شعیب) آنان حزبهایی بودند (که پیامبران را تکذیب کردند). (13)
هیچ کدام نبودند مگر اینکه فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند و کیفر [من برآنان تحقق یافت. (14)
اینان جز یک بانگ (مرگبار) را انتظار نمیکشند، که هیچ بازگشتی برای آن وجود ندارد! (15)
و (مشرکان) گفتند:» [ای پروردگار ما! قبل از روز حساب در دادن سهم ما (از عذاب، بر ایمان) شتاب کن. « (16)
برآنچه میگویند شکیبا باش: و یادکن بنده ما داود را که صاحب دستان (قدرتمندی) بود، که او توبه کار بود. (17)
در حقیقت ما (منافع) کوهها را مسخر (او) ساختیم که هر عصرگاه و بامداد با او تسبیح میگفتند. (18)
و پرندگان را (رام او ساختیم) در حالی که گردآمده [و] همه به سوی او بازگشت میکردند. (19)
و فرمانروایی او را محکم ساختیم؛ و به او فرزانگی و سخنی فیصله بخش دادیم. (20)