ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 467

40- سورة غافر

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

حامیم. (1)

فرو فرستادن کتاب (قرآن) از جانب خدای شکست‌ناپذیر داناست. (2)

(همان) آمرزنده پیامد (گناه) و پذیرنده توبه، سخت کیفر، سرمایه‌دار، هیچ معبودی جز او نیست؛ فرجام (همه) فقط به سوی اوست. (3)

در آیات خدا جز کسانی که کفر ورزیدند مجادله نمی‌کنند؛ پس رفت و آمد آنان در شهرها تو را نفریبد! (4)

پیش از آن (کافر) ان قوم نوح و حزب‌هایی که بعد از ایشان بودند (پیامبران را) تکذیب کردند؛ و هر امّتی نسبت به فرستاده‌شان (سوء) قصد کردند، تا او را بگیرند، و به (سخنان) باطل مجادله کردند تا بوسیله آن حق را بلغزانند؛ و (لی) آنان را گرفتار (مجازات) کردم، پس کیفر (من) چگونه بود؟! (5)

و اینگونه سخن پروردگارت بر کسانی که کفر ورزیدند، به حقیقت پیوست، که آنان اهل آتشند. (6)

کسانی که تخت (جهانداری و تدبیر هستی) را بر دوش می‌کشند و کسانی که اطراف آن هستند با ستایش پروردگارشان تسبیح می‌گویند و به او ایمان می‌آورند، و برای کسانی که ایمان آورده‌اند طلب آمرزش می‌کنند (و می‌گویند: ای) پروردگار ما! رحمت و علم تو بر همه چیز گسترده است؛ پس کسانی را که توبه کردند و راه تو را پیروی کردند بیامرز و آنان را از عذاب دوزخ حفظ کن! (7)

ای پروردگار ما! آنان را در بوستان‌های (ویژه بهشتِ) ماندگاری که به آنان وعده داده‌ای، وارد کن؛ (و نیز) کسانی از پدرانشان و همسرانشان و نسل آنان که شایسته‌اند (را به بهشت وارد کن)؛ [چرا] که تنها تو شکست‌ناپذیر [و] فرزانه‌ای. (8)

و آنان را از بدی‌ها نگاه دار، در آن روز (رستاخیز) هر کس را از بدی‌ها نگاه داری، پس بیقین بر او رحمت آورده‌ای؛ و تنها آن کامیابی بزرگ است. (9)

در حقیقت کسانی که کفر ورزیدند (روز رستاخیز) ندا داده می‌شوند که حتماً خشم خدا از کینه شما نسبت به خودتان بزرگ‌تر است. هنگامی که به سوی ایمان فراخوانده شدید و [لی کفر ورزیدید. (10)

(کافران) گویند:» [ای پروردگار ما! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی؛ و به گناهانمان اعتراف کردیم؛ پس آیا هیچ راهی برای خارج شدن (از دوزخ) وجود دارد؟ « (11)