ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 480

و نیکی و بدی مساوی نیست؛ (بدی را) بدان (شیوه‌ای) که آن نیکوتر است دفع کن؛ پس ناگهان، کسی که بین تو و بین او دشمنی است، چنان که گویی او یاوری (و دوستی) گرم است. (34)

و جز کسانی که شکیبایی کردند، آن (مقام) را دریافت نمی‌کنند؛ و جز (کسی که) دارای بهره بزرگ است آن را دریافت نمی‌کند. (35)

و اگر وسوسه‌ای از شیطان تو را تحریک کند، پس به خدا پناه ببر؛ [چرا] که تنها او شنوا [و] داناست. (36)

و از نشانه‌های او، شب و روز و خورشید و ماه است؛ برای خورشید و برای ماه سجده نکنید، و برای خدایی که آنها را آفریده است سجده کنید؛ اگر همواره تنها او را می‌پرستید. (37)

و اگر (از پرستش خدا) تکبّر ورزند، پس کسانی که نزد پروردگار تو هستند شب و روز برای او تسبیح می‌گویند، در حالی که آنان ملول نمی‌شوند. (38)

و از نشانه‌های او این است که تو زمین را فروتن (و خشک و بی جان) می‌بینی، و [لی هنگامی که آب (باران) را بر آن فرو می‌فرستیم به حرکت در می‌آید و رشد می‌یابد، قطعاً کسی که آن را زنده کرد، زنده کننده مردگان است؛ [چرا] که او بر هر چیز تواناست. (39)

در حقیقت کسانی که در آیات ما به کژی می‌گرایند (و آنها را تحریف می‌کنند) بر ما مخفی نمی‌مانند. و آیا کسی که در آتش افکنده می‌شود بهتر است یا کسی که در روز رستاخیز با امنیت می‌آید؟! آنچه می‌خواهید انجام دهید، که او به آنچه انجام می‌دهید بیناست! (40)

در حقیقت کسانی که به آگاه کننده [قرآن هنگامی که به سراغشان آمد کفر ورزیدند (بر ما مخفی نمی‌مانند)؛ در حالی که قطعاً آن (قرآن) کتابی شکست‌ناپذیر است. (41)

که باطل از پیش روی آن و پشت سرش به سراغ آن نمی‌آید؛ (زیرا این) فرو فرستاده‌ای از جانب (خدای) فرزانه ستوده است. (42)