ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 481

به تو گفته نمی‌شود جز آنچه که به فرستادگان پیش از تو گفته شد؛ قطعاً پروردگار تو دارای آمرزش و صاحب کیفر دردناکی است! (43)

و اگر (بر فرض) آن (قرآن) را خواندنی مبهم (و غیر عربی) قرار می‌دادیم حتماً می‌گفتند: چرا آیاتش تشریح نشده است؟! آیا (کتابی) مبهم (و غیر عربی و پیامبری) عربی؟! بگو:» آن (کتاب) برای کسانی که ایمان آورده‌اند رهنمود و درمان است و [لی کسانی که ایمان نمی‌آورند، در گوش‌هایشان سنگینی است و آن برای آنان (مایه) کور (دل) ی است، آنان (گویی) از مکانی دور ندا داده می‌شوند. « (44)

و بیقین به موسی کتاب (تورات) دادیم؛ و در آن اختلاف شد؛ و اگر نبود، سخن (سنت گونه‌ای) که از طرف پروردگارت (در مورد مهلت دادن و اتمام حجّت بر آنان) از پیش مقرر شده بود، حتماً در میان آنان داوری می‌شد. و قطعاً آنان در مورد آن (کتاب) در شکّی تردید آمیز هستند. (45)

کسی که [کار] شایسته‌ای انجام دهد، پس به سود خود اوست؛ و هر کس بدی کند، پس به زیان اوست. و پروردگارت به بندگان بیدادگر نیست. (46)

علم به ساعت [قیامت تنها به او بازگردانده می‌شود؛ هیچ (یک) از محصولات از شکوفه‌ها خارج نمی‌شوند، و جز به علم خدا، هیچ ماده‌ای باردار نمی‌شود و نمی‌زاید. و (یاد کن) روزی را که آن (مشرک) ان را ندا می‌دهند:» کجایند شریکان من؟! «می‌گویند:» به تو اعلام کردیم که از ما هیچ گواهی نیست. « (47)

و آنچه را پیش از (این) همواره می‌خواندند (و می‌پرستیدند) از (نظر) ایشان گم شد؛ و یقین کردند که هیچ راه فراری برای آنان نیست. (48)

انسان از خواستن نیکی ملول نمی‌شود؛ و اگر بدی به او رسد پس بسیار نا امید [و] مأیوس می‌شود. (49)

و اگر پس از زیان (جسمی و روحی) که به او رسیده، از جانب خویش رحمتی به او بچشانیم، قطعاً می‌گوید:» این برای (شایستگی) من است، و گمان نمی‌کنم ساعت (رستاخیز) بر پا گردد؛ و اگر به سوی پروردگارم باز گردانده شوم، مسلماً نزد او برای من (پاداش) نیکی است. «پس قطعاً به کسانی که کفر ورزیدند از اعمالشان خبر می‌دهیم، و حتماً از عذابی سخت به آنان می‌چشانیم! (50)